84 ALBUM DER NATUÜE. 



talrijke overblijfselen van rendieren , vermengd met die van beeren , wol- 

 ven , poolvossen , paarden en vuursteenen werktuigen ontdekt. Professor 

 o, TRAAS heeft daarvan eene uitvoerige beschrijving gegeven in de Wiir- 

 temb. Natuno. Jahreslieften , 1867 , Istes Hft. Het merkwaardigst daarin is , 

 dat , te midden der gevonden overblijfselen , mossoorten voorkomen , die 

 zoo goed bewaard zijn , dat zij door schimper konden worden gedetermi- 

 neerd , die bevond , dat het uitsluitend zulke soorten {Hypnum sarmento- 

 sum , H. aduncum var. Groenlandicum , en H. Jluitans var. tenuissimum) zijn , 

 die thans slechts op hooge noordelijke breedten of wel op hooge bergen 

 worden aangetroffen , zoodat zij een klimaat verraden , ongeveer beant- 

 woordende aan 70' N.B. of aan de grens van de eeuwige sneeuw. 



Hg. 



Menschen- en Apenschedels. — De op het gebied der craniologie en cra- 

 niometrie met lof bekende Bernsche hoogleeraar dr. c. aeby (vgl. Bijblad 

 1863 , bladz. 46) heeft een nieuw en grondig bewerkt boek , getiteld : 

 Die Schddelformen des Menschen und der Affen (Leipzig 1867) , uitgegeven. 

 Uit een algemeen ethnologisch oogpunt is dit werk zeer belangrijk , maar 

 in 't bijzonder is het dit wegens de vergelijking van den menschenschedel 

 met verschillende apenschedels. Hier deelen wij , als algemeene slotsom 

 van deze vergelijking , het volgende mede. Tusschen den apenschedel , 

 zelfs den meest op di^n des menschen gelijkenden , en den menschensche- 

 del bestaat , ten allerbeste genomen , slechts eene oppervlakkige gelijkenis , 

 nooit eene wezenlijke overeenkomst. Het naast aan den mensch komen in 

 dit opzigt Chrysotlirix en andere kleine Amerikaansche apen , en in eenige 

 bijzonderheden (vooral breedte) onder de zoogenaamde anthropomorphen 

 Hyloibates , terwijl de overige anthi-opomorphen , niet uitgesloten de Gorilla , 

 het minst op den mensch gelijken , met uitzondering der bavianen. Wat 

 het vooruitsteken van het gelaat aangaat , zoo dwaalt huxley , wanneer 

 hij beweert , dat dat van den Baviaan verder vooruitsteekt dan dat van 

 den Gorilla ; het eene gelaat is het andere waard. Het gezamenlijk on- 

 derscheid tusschen den mensch en de hem 't naast staande apen is groo- 

 ter , dan dat der apen onderling ; in de gansche reeks der zoogdieren be- 

 vindt zich geene kloof, die ook in de verte vergelijkbaar is met die, 

 welke den aap van den mensch scheidt. Zelfs de laagste menschenschedels 

 zijn in elk opzigt zoo ver van de hoogste apenschedels verwijderd , en slui- 

 ten zich daarentegen zoo naauw aan hunne hoogere verwanten aan , dat 

 het op het zuiver morphologisch standpunt beter zou zijn , de toch altijd 

 onvoegzame uitdrukking » Ajf'enühnUchkeW'' als wetenschappelijk ongepast te 

 laten varen. De menschelijke schedeltype is een geïsoleerd eiland , van 



