WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 85 



hetwelk geen brug voert naar het aangrenzend land der zoogdieren. Of 

 dat eiland van het laatstgenoemde land slechts afgerukt is geworden , dan 

 wel of het zelfstandig uit den oceaan der schepping is opgerezen , op die 

 vraag geeft tot dusver slechts het yyAhnerC van den menschelijken geest , 

 maar geen natuurwetenschappelijk document antwoord. D. L. 



Invloed van de aswenteling der aarde op den vorm der boomstammen. — 



De heer ch. musset heeft de Académie des sciences in twee nota's opmerk- 

 zaam gemaakt op het door hem bij vele duizenden boomen steeds waar- 

 genomen feit , dat de doorsnede van alle boomstammen elliptisch is en 

 dat de groote as van de ellips steeds eene rigting van het O. naar het W. 

 heeft, — m. a. w. , dat een boomstam steeds afgeplat is van het N. naar 

 het Z. en verdikt van het O. naar het W. Hetzelfde neemt men waar bij 

 de takken , vooral bij de oudste en dikste. Daar de door de aswenteling 

 der aarde opgewekte centrifugale kracht elk vrij vallend ligchaam van 

 de vertikale rigting doet afwijken , meent M. , dat het bovengenoemd feit 

 aan deze oorzaak moet worden toegeschreven. De rigting van de verdik- 

 king van den stam is eigenlijk, volgens zijne onderzoekingen, O.Z.0. , 't 

 geen overeenstemt met wat de proeven van guglielmini , herhaald door 

 BENZENBERG en EEiCH , hebben geleerd , t. w. dat bij den vrijen val de afwij- 

 king O.Z.0. is en niet O. , zooals de berekeningen van laplace en gauss 

 leerden {Compt. rend. , Tom. LXV , p. 424 en 495). D. L. 



Invloed van de mest van zekere planten op planten van dezelfde soort. — 



De heer letellieb, geeft aan de Académie berigt van door hem genomene 

 proeven , die , volgens hem , bewijzen , dat de van eene vergane plant af- 

 komstige meststof schadelijk is voor levende individuen van dezelfde soort, 

 en daarentegen goed voor diegene , die tot andere planten-familiën be- 

 hooren {Compt. rend., Tom. LXV, p. 478). D. L. 



Eijeren van Epiornis. — Volgens berigt van den reiziger op Madagaskar 

 GKANDDIDIEB, , vindt men de eijeren van Epiornis tot dusver alleen op een 

 ongeveer 40 ellen boven de zee verheven, met duinen bedekt, hoog terrein , 

 waaronder eene kalksteenlaag heenloopt , aan den zuidkant van Madagaskar 

 tusschen Kaap St. Maria en Machikora. Men vindt ze in diepe geulen, 

 die in de duinen zijn uitgegraven door watervloeden , het gevolg der tro- 

 pische regens. Fragmenten van eijeren liggen daar overvloedig ; gehccle 

 eijeren zelden ; beenderen van Epiornis het zeldzaamst. — N. joly levert de 

 beschrijving van een door hem te Toulouse onderzocht ei. Het is geel- 

 achtig wit , geaderd met eenige roodbruine strepen , die op dendriten 



