WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 87 



over welker werking in eenen vroegeren jaargang van dit bijblad werd 

 berigt. Ln. 



Ongelijkmatige aanzetting van een metaal op de elektroden. — Peligot 

 heeft aan de Académie des Sciences , in hare vergadering van den 7den Oc- 

 tober 1.1. , eene nota medegedeeld van prof. balsamo te Lecca , die daarin 

 berigt geeft van de volgende door hem waargenomen feiten. 



In een cylindervormig glazen vat werden twee reepen plaatijzer en daar- 

 tusschen een glasreep van 21 centimeters lang en 35 millimeters breed zoo 

 geplaatst , dat de kanten van het glas tegen de vlakten van het ijzer 

 raakten en dat deze door stukjes hout, welke tusschen het ijzer en den 

 rand van het vat aan elke zijde werden ingevoegd , tegen die randen met 

 eenige kracht werden aangedrukt. Toen nu dit vat gevuld was met eene 

 oplossing van azijnzuur ijzeroxyde , waarin eenige grammen phosphorzuur 

 en enkele stukjes phosphorus gebragt waren , werden de ijzerreepen elk met 

 een der polen van eene Bunsenbatterij van drie elementen in verbinding 

 gebragt. Na twee dagen had zich op de negative elektrode eene laag 

 metalliek ijzer gevormd, maar in plaats dat deze zooals gewoonlijk van 

 eene gelijkmatige dikte was , vormde zij met de randen der glasreepen 

 evenwijdige streepen , die door holten werden afgewisseld , waar zich geen 

 ijzer op de elektrode afgezet had. Toen in eene volgende proefneming de 

 eerst gebezigde vlakke glasreep tusschen de ijzerelektroden door een Svormig 

 gebogene vervangen was , zoodat de kanten daarvan het ijzer langs eene gol- 

 vende lijn aanraakten , verkreeg men op de oppervlakte van de eene elek- 

 trode eene evenals te voren gegroefde ijzerlaag, waarvan de groeven in 

 denzelfden vorm als het glas gekromd waren. 



In de beschouwingen, die balsamo bij dit berigt zyner proefnemingen 

 voegt , vergelijkt hij de zoo op het ijzer verkregen figuren met de bekende 

 klankfiguren van chladni , terwijl hij zich de elektroden als trillende pla- 

 ten denkt en de met het glas evenwijdige strepen, waarop zich geen ijzer 

 afzet, als knooplynen. Verdere proefnemingen zullen moeten leeren , of deze 

 verklaring als de ware mag worden aangenomen in plaats van de waar- 

 genomen groeven toe te schrijven aan dezelfde oorzaak , die ze zoo dik- 

 wijls zonder drukkende glasranden bij een galvanoplastischen nederslag 

 doet ontstaan. Ln. 



Is het Ozon , waardoor de dampkringlucht iodkalium kan ontleden ? — 



Andkews heeft deze vraag door proefnemingen beantwoord en de uitkom- 

 sten daarvan medegedeeld aan de lloyal Society te Londen , in hare ver- 

 gadering van den 20sten Julij 1.1. {Philosophical magazine, October 1867, 



