20 HERSENEN EN ZIEL. 



boeven van de ergste soort tot hem bragt. ^a hunne schedels onder- 

 zocht te hebben , zou gall verklaard hebben , dat hij er niets bijzon- 

 ders aan vinden kon ! Wat hiervan zij , het blijkt , dat gall bij zijne 

 waarnemingen tamelijk ligtzinnig'is te werk gegaan. Zoo heeft hij te 

 veel gewigt gehecht aan historische verhalen, ja, naar paul janet ver- 

 meldt , tot staving van een zijner stellingen , zich zelfs op een portret 

 van MOZES beroepen ! ! 



Een zeer krachtig bezwaar tegen zijne leer is wel dit , dat de opper- 

 vlakte van den schedel bij hare golvingen volstrekt niet gelijken tred 

 houdt met die van de hersenen. 



Met dit al moet men erkennen , dat gall aan het onderzoek van de 

 hersenen een krachtigen spoorslag gegeven heeft. — 



Verschillende wegen heeft men ingeslagen om van de respectieve doe- 

 len der hersenen de functiën op te sporen. In de eerste plaats verdie- 

 nen hier de vivisectiën van floueens de aandacht. Veel belangrijks 

 hebben ze niet opgeleverd. En dit is ook natuurlijk. Vooreerst toch 

 is men daarbij uitsluitend tot dieren beperkt en ten andere is het zeer 

 moeijelijk een deel van de hersenen weg' te nemen zonder daarbij ook 

 andere deelen te kwetsen , en is het gewaagd van een verminkt dier tot 

 de functiën van een normaal dier te besluiten. De belangrijkste uit- 

 komsten van eloueens zijn wel deze , dat de groote halfronden der her- 

 senen voor de geestvermogens in het bijzonder van belang zijn en dat 

 de kleine hersenen voor de regeling van de spierbewegingen dienen 

 en niet , zooals men vroeger meende , het orgaan van de geslachtsdrift 

 zijn ; dat verder uitsnijding van de corpora quadrigemina blindheid baart. 



De proef van beenaed , waarbij men aan een dier diahetes tnellitus 

 bezorgt door het in den vierden hersenboezem te wonden , deze proef, zQg 

 ik, bewijst, dat enkele deelen van de hersenen voor de voeding van 

 bijzonder belang zijn^). — Bij de vivisectiën, zeide ik, zijn wij tot dieren 

 beperkt. Ja , bij mij is het nog niet uitgemaakt , of de vivisectiën op 

 dieren, zelfs met de beste bedoelingen gedaan, uit zedelijk opzigt te ver- 

 dedigen zijn. Wat hiervan zij , dergelijke proefnemingen op den mensch 

 te nemen, daar is geen sprake van. Do natuur echter laat niet na op 



') De proef van bernard heeft mij in der tijd aanleiding gegeven om bij de 

 lijken van een paar lijders ain diabetes den ventricnlus quartus te onderzoeken. Tot 

 mijne verrasiiog meende ik in beide gevallen de corpora quadrigemina verweekt te 

 vinden. Deze uitkomst heb ik toen in het Nederlandsch tijdschrift voor geneeskunde 



