22 HEESENEN EJV ZIEL. 



Het is er ver van af, dat deze -uitkomsten door deskundigen alge- 

 meen erkend zijn. De stelling , dat de voorste kwabben der hersenen 

 het orgaan van het verstand zijn , wordt zeker gesteund door feiten als 

 deze. Bij de lagere menschenrassen — we hebben het reeds ver- 

 meld — worden de voorste hersennaden het eerst gesloten , bij de hoo- 

 gere blijven ze langer open. Het voorhoofdsbeen van den mensch blijft 

 voortgroeijen tot ongeveer zijn 40ste jaar, de andere schedelbeenderen 

 daarentegen bereiken veel vroeger hun toppunt van ontwikkeling. Dit 

 nu is in overeenstemming met het feit , dat 's menschen verstand voort- 

 gaat zich te ontwikkelen , nadat de staat van zijn gemoed lang reeds 

 blijvend geworden is. Maar bestreden wordt de theorie door^de waarne- 

 ming , dat bij de idioten niet de voorste kwabben der hersenen , maar 

 integendeel juist de achterste gebrekkig ontwikkeld zijn, alsmede door deze 

 andere omstandigheid , dat bij de lagere dierklassen niet de achterste , 

 maar de voorste hersenkwabben het best ontwikkeld zijn. 



"Wat de hersensstoornissen betreft , er is van Pransche zijde (esquieol, 

 GEOEGET , piNEL , leueet) bewccrd , dat de stoornissen , die men in her- 

 senen van krankzinnigen aantreft, niet regtstreeks met de zielsziekte 

 in verband staan , maar van bijkomende ziekten afhangen. Merkbare 

 stoornissen van de hersens , zoo wordt er beweerd , vindt men alleen 

 bij verouderde gevallen van krankzinnigheid en bij dezulke , waar het 

 zenuwgestel blijkbaar is aangedaan. Bij versche gevallen van zuivere 

 verstandsverhijstering daarentegen zouden ze niet voorkomen. Daaren- 

 boven zijn gemelde stoornissen van dien aard , dat men ze ook wel bij 

 lijken van geestelijk gezonde personen vindt. Sommigen zijn geneigd de 

 hersenstoornissen , waar ze bij krankzinnigheid bestaan , eer als gevol- 

 gen dan als oorzaken van de zielsziekte te beschouwen. 



Wat hiervan zij , vermag ik niet te beslissen. Maar gaarne erken 

 ik de stoornissen , die scheoeder van dee kolk mij aanwees , nooit ver- 

 mist te hebben. 



Ten aanzien van de verrigtingen der hersenen laat zich veilig aan- 

 nemen , dat een hersendeel , van hetwelk eene zenuw uitloopt , wel 

 strekken zal om het verband tusschen de ziel en de verrigting van die 

 zenuw te vormen. In overeenstemming hiermede vinden wij dan ook 

 b.v. , dat apoplectische aandoening van de thalami nervorum opticorum 

 blindheid veroorzaken. 



De gevolgen van apoplexien hebben verder geleerd , dat de corpora 



