36 CHEISTIAAN HTTYGENS , 



schapsreis naar ïïolstein en Denemarken. Hij ondernam die reis met de 

 hoop , dat zij zicli tot in Zweden zoude uitstrekken en dat hij dan 

 gelegenheid zoude hebben aan het hof van koningin CHRisTiisrA den 

 beroemden descaetes te leeren kennen , die zich toen aldaar ophield. 

 Die hoop werd echter niet vervuld. Het gezantschap keerde spoedig 

 terug en daarmede de jeugdige hutgens. Hij zoude voortaan in geenerlei, 

 politieke betrekking meer behoeven werkzaam te zijn , maar het was 

 hem vergund geheel zijne neiging te volgen en al zijnen tijd aan wis-, 

 werktuig- en natuurkunde te wijden. Op zijn eerste zooeven genoemd 

 geschrift volgde eerlang (1654) een ander „over de grootte van den cir- 

 kel" , waarin hij de verhouding tusschen den cirkelomtrek en haar mid- 

 dellijn naauwkeuriger dan tot dusverre deed kennen. 



Intusschen hield hij zich toen ook reeds ijverig bezig met een ander on- 

 derzoek , dat hem tot aan het einde van zijn leven zoude blijven bezig 

 houden, namelijk dat der lichtbreking. Uit een den 16den December 

 1652 geschreven brief blijkt , dat hij op dit tijdstip, derhalve toen hij nog 

 pas drieëntwintig jaren oud was , de algemeene wet had ontdekt, volgens 

 welke de lichtstralen , na door eene lens met bolle oppervlakken gegaan te 

 zijn, elkander weder aan de andere zijde in een bepaald punt ontmoeten. 

 Die wet is inderdaad de grondslag der geheele theorie van de dioptrische 

 werktuigen , van verrekijkers en mikroskopen. Ook aan zijnen leer- 

 meester VAN SCHOOTEN schrcef hij met een woord daarover , die hem 

 echter antwoordde , dat hij niet gelooven konde , dat het aan hutgeists 

 zoude gelukt zijn zulk eene wet te ontdekken , die voor descaetes 

 geheel verborgen was gebleven. Huygens deelde deze zijne eerste ont- 

 dekking echter in geen gedrukt geschrift mede. Uit denzelfden brief 

 vernemen wij , dat hij toen reeds twee boeken over de dioptrica had 

 geschreven en aan een derde bezig was , maar dit werk , waaraan hij op 

 onderscheidene tijdstippen van zijn leven telkens op nieuw gearbeid heeft 

 om het meer en meer te volmaken, werd eerst na zijnen dood, een halve 

 eeuw later , uitgegeven. Vandaar dat die eerste ontdekking voor zijnen 

 roem verloren ging en halley en anderen daarvan de eer wegdroegen. 



Maar de tijd was nabij , waarop hij een ander gebied zoude betreden 

 en daarop eene ontdekking doen , die hem op eenmaal eene plaats on- 

 der de beroemde mannen van Europa verzekerde. 



Hij wenschte vurig een dier lange verrekijkers te bezitten, waarmede 

 men toen reeds begonnen was de hemelligcharaen gade te slaan. Doch het 



