DE INVLOED VAN EEN LAGEN WARMTEGRAAD 

 OP PLANTEN EN DIEREN , 



IN^ VEKBAND MET 



HUN DOOD DOOR BEVRIEZING; 



DOOE 



D\ P. Q. BRONDGEEST. 



Geeft de natuur in het voorjaar en in den zomer ons den indruk 

 van ontwikkeling en krachtig leven , de herfst en de winter doen ons 

 onwillekeurig aan ouderdom en dood denken. Eu inderdaad I wanneer 

 wij het oog slaan op de natuur in den wintertijd , welk een onder- 

 scheid met eenige maanden vroeger en later ! De korst der aarde 

 wordt hard en ondoordringbaar , de schitterende sneeuw bedekt haar 

 als met eeu schoon en warm kleed , waardoor menige plant en 

 dier aan een gewissen dood wordt onttrokken. De boomen en planten 

 hebben hunne bladeren verloren en alleen het groen van dennen 

 en sparren doet ons oog nog aangenaam aan. Het geheel is eontoonig 

 bij gebrek aan leven en beweging. Van de dieren zijn vele naar 

 warmere streken vertrokken , andere zijn in de aarde gekropen of 

 hebben zich in het slijk begraven , totdat de stralen der voorjaarszon 

 hen weder wekken ; andere wederom hebben een meer behaarde , dikke 

 huid verkregen, waarmede zij de koude beter zullen kunnen trotseren, 

 terwijl eindelijk eene groote menigte , vooral onder de insekten , na voor 

 hun nageslacht gezorgd te hebben , voor altijd te gronde is gegaan. 

 1868. 5 



