EN DIEEEN , IN VERBAND MET HUN DOOD DOOR BEVRIEZING. 69 



sneeuw over eene groots uitgebreidheid rood gekleurd. Deze zooge- 

 naamde roode sneeuw , waarover vele onderzoekingen in het werk zijn 

 gesteld , wordt teweeggebragt door een alge , een zeer laag georganiseerd 

 plantje [Protococcus nivalis) , dat eene roode kleur bezit en zich op de 

 sneeuw ontwikkelt. 



Aan het hier medegedeelde knoopt zich onmiddellijk de vraag aan : 

 zijn dan de planten, die aan zulk eene lage temperatuur zijn blootge- 

 steld , wezenlijk bevroren en is dit het geval , kan dan toch de plant , 

 als haar meerdere warmte in den zomer wordt toegedeeld, weder ont- 

 luiken? Kunnen planten bij eene temperatuur van — 16° nog leven, 

 wat mag dan toch de oorzaak zijn , dat bij ons in het najaar en in het 

 voorjaar, bij veel minder lage temperatuur, zoo menig gewas te gronde 

 gaat en den landbouwer en boomkweeker zoo veel schade wordt toege- 

 bragt en dat wel door eene enkele nachtvorst? 



Eeeds terstond moeten wij als eene algemeene eigenschap der planten op 

 den voorgrond plaatsen , dat niet alle soorten eene zoo lage temperatuur 

 kunnen verdragen , maar dat voor elke soort bepaalde grenzen der tem- 

 peratuur bestaan , waartusschen alleen haar leven mogelijk is. 



Deze plant zal reeds bij eene temperatuur van 8' C. sterven , eene 

 andere zal nog eene van — 6^ C. kunnen verdragen. Deze groeit welig 

 bij eene temperatuur van 20^ C. , terwijl dan reeds eene andere verdort. 

 Het zijn dan ook slechts weinige plantensoorten , die op de Alpentoppen 

 en op Spitsbergen leven , weinig ontwikkelde , die niet veel zon noodig 

 hebben en het zal niemand invallen om daar beuken en eiken te kwee- 

 ken , want door de koude zouden deze boomen niet kunnen leven. Ja 

 reeds hieruit blijkt , dat de koude , mogt zij de planten niet dooden , 

 een krachtigen groei voor haar onmogelijk maakt , dat dezelfde boom- 

 soorten , die bij ons welig groeijen en ook in het noorden voorkomen, 

 daar echter als struiken worden aangetroffen. De wilg, die bij ons als 

 Salix alha zich krachtig ontwikkelt , komt in Lapland als een struik , 

 8alix arhuscula , Salix Lapponum, voor. Het schijnt hiermede te gaan 

 als met den mensch. De grootste Laplanders of Esquimaux zijn , 

 vergeleken met den krachtigen afstammeling van den Batavier, slechts 

 dwergen , evenals zijne boomen met do onze vergeleken slechts strui- 

 ken zijn. 



Uit het voorkomen van de planten op de Alpentoppen en in het 

 hooge noorden is dus reeds het bewijs geleverd , dat zij strenge koude 

 kunnen weerstaan. Om dit te verklaren , heeft men nog in het begin 



