E?r BIEREN , IN VEKBAND MET HUN DOOD DOOE BEVRIEZING. 71 



zame hout. En echter bieren de boomen voortgroeijen en kregen zij 

 in het voorjaar weder bladeren. 



Wat wij dus bij onze beschouwingen omtrent den plantengroei op de 

 Alpentoppen en in het hooge noorden reeds vermeldden , blijkt , proefon- 

 dervindelijk getoetst , waar te zijn : sommige planten bevriezen en toch 

 sterven zij niet. Ook de wortels bevriezen zonder dat de plant daarom te 

 gronde gaat, hetgeen nog door eene belangrijke mededeeling van chae- 

 PENTiEE. bewezen wordt. Deze zag op een stuk grond van de Mer de 

 Glacé , den grooten gletscher , die in het dal van Chamounix voort- 

 dringt en op eene hoogte van 4700 voet gelegen is , welke grond 

 van 1817 — 1822, dus gedurende vier jaar, door het ijs van dezen 

 gletscher was bedekt geweest , groote weilanden van Alpenklaver 

 (^TrifoUum alpinum) en andere planten {^Geum montanum , Cerastium 

 latifolium) welig groeijen. De groote wortelstokken van den Alpen- 

 klaver toonden duidelijk aan , dat , voordat de gletscher zich over 

 dezen bodem had heengeschoven , deze planten daar reeds gestaan 

 hadden , terwijl de koude haar tegen verrotting had gevrijwaard. Merk- 

 waardig feit ! De lage temperatuur , die op Spitsbergen , op den Mont- 

 blanc, op den Mont Rosa voor de planten zulk een korten bloeitijd mogelijk 

 maakt , bewaart echter in den winter het leven in de wortels en maakt 

 in deze verlaten streken nog eenigen plantengroei mogelijk. Zoo vindt 

 in den winter het rendier in Lapland nog voedsel , en zoo laat het zich 

 begrijpen , dat op de hoogste toppen der Alpen , op den Taulhorn , 

 Montblanc en Mont K,osa nog een klein zoogdier gevonden wordt , 

 de Arvieola nivalis , die zelfs in den winter den winterslaap ontbeert en 

 zich met de wortels der planten voedt. 



• Vele planten blijven dus , niettegenstaande zij bevriezen , in het leven 

 en ontluiken weder in het voorjaar. Toch neemt men na sommige 

 voorjaars- of najaarsvorsten en plotseling daarop invallenden dooi waar , 

 dat de eenmaal bevroren bladtsren niet meer ontdooijen , maar afvallen 

 en verdorren en hiermede dikwijls een afsterven van de geheele plant 

 gepaard gaat. Dit verschijnsel is het zoogenaamde doodvriezen der 

 planten , een verschijnsel , dat dikwijls onberekenbare schade heeft 

 aangerigt en geheele streken in ellende en gebrek gedompeld heeft. 

 De lage temperatuur kan . dus ook nadeelig op de planten inwerken 

 en zij kan zich in hare schadelijke werking uiten , hetzij doordat de 

 geheele plant , na vooraf te zijn bevroren geweest , bij dooi weder te 

 gronde gaat , of dat zij vernietigd wordt op eene mechanische wijze , 



