EN DIEEEN, IN TERBAND MET HUN DOOD DOOR BEVRIEZING. 91 



vormelementen , -waaraan de zuurstof, door de longen ingeademd , gebon- 

 den is en waardoor dit gas , voor het leven en de stofwisseling onmisbaar 

 in alle weefsels door het geheele ligchaam wordt geleid. Kortom zonder 

 zuurstof is geen leven mogelijk. Bij het bevriezen nu wordt , zooals wij 

 zoo even mededeelden , een groot aantal bloedligchaampjes geheel ver- 

 nietigd. Er is derhalve .slechts eene geringe , onvoldoende oppervlakte , 

 waaraan de zuurstof zich kan vastleggen , met andere woorden het 

 chemisme der ademhaling wordt onmogelijk. Hoe vollediger een dier 

 bevroren is, des te grooter zal het getal dezer vernietigde bloedlig- 

 chaampjes zijn en des te minder zal de kans zijn het leven te redden. 

 Zijn echter slechts enkele deelen van het ligchaam bevroren , dan 

 zullen , zoolang als ook het bloed in dit bevroren gedeelte geheel ver- 

 stijfd en buiten den bloedsomloop is geraakt, de vernietigde bloedlig- 

 chaampjes niet in den bloedstroom kunnen komen. Zoodra als echter het 

 bevroren gedeelte ontdooit , bijv. de pooten , dan worden de vernietigde 

 bloedligchaampjes in de geheele bloedmassa opgenomen , de oppervlakte 

 voor de opneming van zuurstof wordt te klein en de dieren zullen aan 

 gebrek van zuurstof in hun bloed te gronde gaan. Laat men echter deze 

 vernietigde bloedligchaampjes slechts langzamerhand in den bloedstroom 

 komen , hetzij door het bevroren gedeelte zeer langzaam te verwarmen , 

 hetzij' door de bloedvaten van de bevroren deelen digt te binden en ze 

 slechts langzamerhand te openen , dan zal het bloed niet plotseling met 

 eene groote hoeveelheid dezer ligchaampjes bedeeld worden, de nadeelige 

 invloed derhalve een geringere zijn en het dier nog kunnen gered worden. 

 Wat met het bevroren bloed plaats heeft , komt geheel overeen met de 

 werking van sommige vergiften. Wanneer men bij een kikvorsch curare , 

 het Amerikaansche pijlgift , onder de huid brengt, dan sterft hij na eenige 

 seconden onder de verschijnsels van geheele verlamming. Heeft men 

 echter vooraf de bloedvaten onderbonden en laat men nu bij het vergif- 

 tigd dier , door den band een weinig losser te maken , het vergif slechts 

 langzamerhand in den bloedsomloop komen , dan ondervindt het dier 

 slechts weinig nadeel en sterft niet. 



Aan deze verklaring van potjchet van de oorzaak van den dood door 

 bevriezen zoude men nog een gewigtigen steun kunnen geven. Indien 

 het waar is , dat de verandering van het bloed de oorzaak van den dood 

 is , dan zal om een gezond dier te laten sterven het voldoende zijn , 

 dat men het bloed onttrekke , het late bevriezen en nu dit bc^Toren 

 bloed weder in de aderen spuite. Het zoude de moeite waard zijn op 



