EN DIEREN , IN VERBAND MET HUN DOOD DOOR BEVRIEZING. 95 



C. daalde , zooals bleek uit den stand van den thermometer , die de be- 

 roemde LAEREY, napoleon' s lijfarts en eerste chirurg van deze droevige leger- 

 schaar , aan het knoopsgat van zijn rok bevestigd had. Ook het gebrek aan 

 voedsel , waardoor het materiaal voor warmteproductie ontbrak , gepaaTd 

 met deze lage temperatuur , deed zoovele krachtvolle jongelingen te gronde 

 gaan. Eene temperatuur van — 40^ — 50° is voor den mensch , wanneer 

 hij er langen tijd aan blootgesteld is , doodelijk. De Esquimaux bouwen 

 woningen van sneeuw , begraven er zich als het ware onder , ten einde de 

 warmteaileiding tegen te gaan en de lucht , die voor de vele individu's, op 

 eene kleine ruimte zamengepakt , noodzakelijk is , niet te snel te doen 

 afkoelen. Zeker zoude ross vele zijner manschappen verloren hebben , 

 toen hij genoodzaakt was in het jaar 1835 in de poolstreken van JSToord- 

 Amerika te overwinteren , indien hij niet het voorbeeld der Esquimaux 

 gevolgd had en zijn schip aan alle zijden met sneeuw had laten bedekken. 

 Er zijn voorbeelden bekend van menschen , die eenige dagen onder de 

 sneeuw bedolven waren en toch nog in het leven konden teruggeroepen 

 worden. Dit laat zich verklaren door het slechte warmtegeleidend ver- 

 mogen van de sneeuw , waardoor de afkoeling van het ligchaam werd 

 tegengegaan en tegelijker tijd de koude van de buitenlucht niet tot het 

 ligchaam werd voortgeleid , zoodat het bevriezen werd verhinderd. In 

 1767 werd een smid, die des winters de Pyreneën wilde overtrekken, 

 geheel onder de sneeuw bedolven en bleef er vier dagen tot aan zijn hals 

 toe onder begraven. Toch kon men hem nog redden. 



Echter ontbreken de gevallen niet , — in Zwitserland op de hooge berg- 

 passen , evenals in de sneeuwvlakten van Eusland komen ze jaarlijks 

 voor , — dat menschen ten gevolge van koude omkomen en bevriezen. Dit 

 bevriezen schijnt met een gevoel van slaap en loomheid aan te vangen , 

 waarschijnlijk een gevolg van de verminderde kracht der harts werking , 

 waardoor de hersenen te weinig bloed ontvangen. Het is bijna onmogelijk 

 aan dit gevoel van slaap weerstand te bieden en toch, zoo men er aan toegeeft, 

 gaat zitten en in slaap valt , is het zeker , dat men niet weder ontwaakt. 



„Die gaat zitten slaapt in en die inslaapt wordt niet weer wakker," riep 

 SOLANDER op zijuc togtcu door Yuurland zijne medgezellen toe. Toch 

 kwamen er velen om en hijzelf, die deze waarschuwing gaf, zonk 

 eenige oogenblikken later op de sneeuw ineen, waar zijn vriend banks, de 

 beroemde medgezel van cook , zeer veel moeite had hem weder wakker 

 te maken. 



Eenige noordpoolreizigers , die dikwijls gevaar liepen te bevriezen, heb- 



