DE TUTNBOTJW. 99 



der zestiende eeuw , bestemd tot het aankweeken van alle bekende ge- 

 wassen , zelfs die uit de verwij derdste oorden , met den naam van Eden 

 of Paradijs. Doch om tot mozes en diens tuinbouw terug te keeren, 

 sir JOSEPH PAXTON , de beroemde bouwmeester van het glazen paleis , 

 ontleende zijn ontwerp aan den Hebreeuwschen wetgever , terwijl maeïin 

 mede door hem werd geinspireerd. 



Gewijde schrijvers merkten meermalen op, dat, indien 's menschen 

 val voorviel in een hof, ook zijne opheffing daarin plaats vond door 

 JEZUS lijden in Gethsemané. Eene opmerking , waardoor de oude kunst 

 iets zeer bekoorlijks erlangde voor de eerste Christenen en voor velen 

 behield. Die bekoorlijkheid vermindert natuurlijk, zoo ras men van de 

 algemeene opvatting tot bijzondere begrippen komt ; doch welke die 

 bijzondere wezen mogen , de eenmaal opgevatte belangstelling voor den 

 tuinbouw vermindert er geenszins door. 



't Zijn echter niet de Israëlieten en Christenen alleen, wier godsdienst 

 als vereenzelvigd is met den land- en tuinbouw. Letten we slechts op 

 den Hindoe , die de wording der aarde stelt drie millioen achthonderd 

 duizend jaren A^oor de Christelijke tijdrekening. Volgens de gewijde 

 schriften der Brahminen bestond er in den beginne een almagtig 

 wezen : een God , en het water. God of para beahma was het levens- 

 beginsel. Hij schiep een eerste voorwerp , een blad , dat op de opper- 

 vlakte des waters dreef in den vorm van een kind en uit den navel 

 van dat kind , liever uit dat kindvormig blad , ontlook een bloem. Die 

 bloem bragt op haar beurt bkahma ter wereld en deze werd door paea 

 beahma (het levensbeginsel) bevolen de aarde te scheppen. Yisch- 

 NOE , een engel , werd vervolgens als bewaker der aarde aange- 

 steld , terwijl een tweede , siva , haar moest trachten te verderven. 

 Alzoo vormden beahma , vischnüe en siva de Indische drieëenheid. 



Volgens die godenleer bestond de plant vóór de aarde , eerder dan het 

 zaad , en , acht alzoo de Hindoe den mensch niet bepaald aan de plant 

 vermaagschapt , dan toch den Schepper zelven , daar hij dien voorstelt 

 als geboren uit eene bloem. 



De Hindoe wordt in de beschouwing dier wereldwording versterkt 

 door eene bloem , wier vorm geheel overeenkomt met die , waaruit vol- 

 gens zijne mythe de godheid ontsproot , n.1. de Lotus {Nelumhium) , uit 

 de familie der Nympheën. De meeste Indische monumenten zijn met 

 hare afbeelding versierd. 



7* 



