104 DE TUINBOUW. 



door de twee gebroeders teadeskin , Vlamingen van geboorte , wier 

 naam door de Engelschen in den naam Tradescantia is bewaard. 



De Perzische tuinen , waarvan plinius spreekt , bestonden in regte 

 lanen , evenals die van lenótee , wederzijds met fraai geboomte be- 

 plant , en perken , die de pracbtigste rozen , violen en welriekende bloe- 

 men droegen. 



Een noodwendig vereischte voor een Perzischen tuin was een toren , 

 waaruit men den omtrek kon overzien , een denkbeeld evenzeer door dë 

 Babylonische terrassen verwekt als door onverhoedsche vijandelijke 

 invallen. Strekten zij alzoo eensdeels tot genot , anderdeels schonken 

 zij gelegenheid om zich in tij ds tegen belagers te wapenen. 



De tuinen van cyrus te Sardes waren modellen van schoonheid , 

 sierlijkheid en smaak. Zij werden nagevolgd in Griekenland , waar de 

 vrolijke wijsgeer epictjrus een hof een vereischte noemde om gelukkig en 

 tevreden te leven en er de eenige , den mensch waardige wijsbegeerte 

 te beoefenen , nl. die van de vreugde en het genot. De tuin van epi- 

 CUEUS lag in Athene tegenover dien van dipylon , aan den weg , die ter 

 akademie leidde. Te midden van het weelderigst gebloemte begaf men 

 zich dus naar den tempel des roems. Mineeva's beeld verhief zich tegen- 

 over den hof van den wijsgeer melanthus, mede aan dien weg gelegen. 



Ltcuegus was zoozeer overtuigd , dat het volk tuinen moest bezit- 

 ten , vooral stedelingen , dat hij ze niet alleen ten algemeenen nutte 

 verklaarde , maar zich met hart en ziel aan den tuinbouw toewijdde. 

 Lycuegus' overtuiging wordt in onzen tijd door de grootste steden der 

 vijf werelddeelen bekrachtigd. De onsterflijke wetgever voorzag den 

 invloed , dien de eerwaarde kunst op de beschaving moest uitoefenen en 

 vond in hare beoefening en bestudering een middel tot verbetering der 

 zeden en veredeling der harten. 



In de akademie zelf bevond zich het Lacydium of de tuin van Lacydes. 



Plato hield zijne redevoeringen over de wijsbegeerte en aesthetica aan 

 de lommerrijke oevers van den Ilyssus. Theoceitus dichtte zijn eersten 

 herderszang in lommerrijke dreven en vergeleek de schoonheid van eene 

 HELENA bij een goed geleiden stam. 



Griekenland ontleende aan Perzië zijne boomen , welriekende heesters 

 en schitterende bloemen ; het meest beschaafd en ontwikkeld volk der 

 oudheid was volkomen 't huis in de plantenwereld. Narcissen , rozen , 

 violen en klimop teelden welig voort , en theopheastus verklaarde zelfs , 



