DE TUINBOUW. 115 



liefde en blijheid ," evenals de rozen , waarmede moeder haar wiegje 

 eens tooide. 



In onze hedendaagsche maatschappij vormen bloemen bovendien een 

 deel van het ameublement onzer salons , terwijl de rijkste stoifen , de 

 fijnste tullen en kanten er hun patronen aan ontleenen. 



Behangsel , gordijnen en schilderijen prijken met haar afbeeldingen , 

 ja zelfs de vloerkleeden streven naar een nabootsing van het kleurrijk 

 tapijt der aarde. 



En zij zelven , pralend in eerste bloei en frischheid , verhoogen nog 

 de sierlijkheid der smaakvolst en weelderigst ingerigte woning , als 

 zij geplaatst zijn in nissen of voor vensters om met haar rijke , groene 

 schakering het te overvloedig binnenstroomend licht te temperen. Aan de 

 meubels verleenen zij hooger glans , en de bewoner voelt zich opgewekt , 

 ja, beter in haar midden, want bloemen spreken tot hem van eeuwige 

 wetten, bijgevolg van een wetgever, wien ook de plantenwereld onder- 

 worpen is. 



De mensch van middelbaren leeftijd , bij wien het vuur der hartstogten 

 van lieverlede wordt uitgebluscht, smaakt naamloos genot bij zijn bloe- 

 men. Aanhoudend toch wekken zij zijne belangstelling ; nu trekt deze 

 dan gene zijn aandacht, en telkens doet hij ontdekkingen, die hem 

 verbazen , en bespeurt hij wetenswaardigheden , waaraan hij nimmer 

 had gedacht. Zij zijn hem tot afleiding en troost in den ramp- 

 spoed. Geen wonder , dat hij er zich met vaderlijke liefde aan hecht 

 en ze verpleegt en bewaakt als zijn kinderen, ja geen grooter genoegen 

 smaken kan , dan ze geprezen en bewonderd te zien. Eoepen bezig- 

 heden hem elders , och , hoe ras wordt de eerste gelegenheid aangegre- 

 pen om zich weder bij zijn lievelingen te voegen. 



't Ontbreekt niet aan voorbeelden ten bewijze , hoezeer de aan- 

 kweeking van bloemen vergoeding geven kan voor allerlei leed , zelfs 

 voor teleurstelling en miskenning. Daartoe noemen wij slechts condé. 

 In ongenade gevallen troostte hij zich te Vincennes door het kweeken 

 van anjelieren. Lodewijk de veertiende verpoosde van zijn staatszorgen 

 in zijn bloemtuin. De arme verstooten keizerin .losEriiiNE zocht haar 

 grievende smart te lenigen in botanische studiën. 



Doch steunen de bloemen in rampspoed , niet minder wekken zij op 

 in welvaart. 



Een hoog staatsambtenaar — wiens naam niets ter zake doet — legde 



8* 



