116 DE TUINBOUW. 



zijn betrekking neder , tot diep leedwezen van ondergeschikten en mede- 

 burgers. Algemeen geacht en bemind , daalde hij eindelijk ten grave , 

 na meermalen verzekerd te hebben het goede , dat hij verrigt had , 

 alleen der bloemen verpligt te zijn. Zijn schrijftafel prijkte eiken mor- 

 gen met een frisschen ruiker en deze sprak tot hem , krachtiger dan het 

 welsprekendst betoog , van den Schepper dier heerlijkheden en wekte 

 de ernstige , edele gedachten in zijne ziel op , die hij gedurende den 

 dag in praktijk zocht te brengen. 



Een Schot , professor in de botanie te Edinburg , heeft de bloemen 

 alleraardigst in verband gebragt met het bedrijvige leven. Eeeds had 

 LiNNAEUs beproefd een flora-uurwijzer te vervaardigen. Professor balfoue 

 zocht dit te volmaken door aan het uur van de ontwaking der onder- 

 scheiden bloemsoorten dat van de menschen te verbinden. 



Zijn bloemhof stelt minstens een koninklijke residentie voor. 



Klokke drie staan er de staljongens op om de paarden te roskammen. 

 Op hetzelfde tijdstip ontwaakt ook de salsifis. Alzoo is de salsiiis de 

 palfrenier in den bloemhof. 



Te vier uur gaan de koorknapen ter kerk om de klok van het mor- 

 gengebed te luiden. De pilosella opent zijn vliezen en de bloem , die 

 de koorknapen tot zinnebeeld bezigen, ontluikt. 



Klokke vijf verschijnen de koks , kindermeiden en het overig dienend 

 personeel en de loterhloem ontwaakt. 



Te zes uur spoeden de ambachtslieden zich naar 't werk en de wilde 

 latuw , heerlijke salade voor den arme , komt te voorschijn. 



Te zeven uur verrijzen de gezelschapsjuifers , tegelijk de cichorei op 

 't veld. Een gezelschapsjuffer behoort zich dus te spiegelen aan de 

 cichorei , die geur en smaak aan de koffij verleent. 



Te acht uur krioelen zwermen van scholieren op de straten en het 

 muizenoor steekt zijn ooren hoog op. 



Te negen gluren de jonge dames door een kier der gordijn om te 

 zien , welk weer het is , nieuwsgierig op straat te kijken en allerlei 

 uitgangetjes te verzinnen. Op hetzelfde oogenblik schuiven ook de 

 madelieven het gordijntje open , werpen de zon een verleidelijk knikje 

 toe , door deze op haar beurt zoo vriendelijk mogelijk beantwoord. 



Klokke tien wrijven de bejaarde dames der groote wereld zich de 

 oogen uit , net als de goudsbloem. 



Tusschen tien en elf, terwijl hofdames en hovelingen bij het lever 



