118 1)E TUINBOUW. 



de gratie der vrouwen , de minnares der dichters. En toch , haar 

 leven is even vlugtig als dat des menschen." 



De zinnebeeldige voorstelling , de allegorische letterkunde ontstond 

 door bloemen. De kuische susanne draagt den Hebreeuwschen naam 

 der witte lelie , Sussan. 



Salomo zegt van zijne welbeminde : „uwe lippen zijn leliën , druipende 

 van myrrhe." Hij vergelijkt haar bij de bloem des velds en de lelie 

 van dalen. Zij schittert onder de vrouwen zooals de lelie onder de distels. 



Elke godheid , elke held bezit in de Grieksche fabelleer zijn eigen 

 bloem , zinnebeeld zoowel van liefde als dankbare herinnering. 



Wat nu de moderne bloemspraken betreft, zij berusten helaas ! op over- 

 leveringen , zonder met eenige geschiedenis in verband te staan , en wel 

 is het te betreuren , dat oppervlakkige schrijvers ze door hun wille- 

 keurige fantasie hebben bedorven en bij de zamenstelling de letter- 

 kunde uit de weergaloos rijke eeuwen niet hebben geraadpleegd. 



't Is niet onbelangrijk te weten, dat heen andez, die ons met onder- 

 scheiden planten der nieuwe wereld in kennis heeft gebragt , bij de Mexi- 

 kanen een volmaakte bloemenspraak gevonden heeft. Batemann verze- 

 kert, dat de OrcMdeen alleen een gansch woordenboek vormen. Geen 

 kind wordt er in Mexiko geboren , geen huwelijk gesloten , geen lijk 

 begraven of deze planten drukken vreugde , geluk of rouw uit. Devotie 

 versiert er de altaren der heiligen op hun feestdagen mee , liefde werpt 

 ze de jonge meisjes toe en dankbaarheid plant ze op de graven. 



Onze vergeet-mij-niet wordt in Mexiko door eene Orchidee vervan- 

 gen , no me ohordes. Dezelfde naam , dezelfde beteekenis. 



In Oostindië heeft eumphius opgemerkt , dat de OrcMdeen uitsluitend 

 vorsten en opperhoofden mogen toebehooren en zij door dezen aange- 

 kweekt worden om , evenals de paauwenvederen in China , de wonin- 

 gen te versieren. De bloemen maken dus een deel uit van het gezellige 

 leven. Zij vervrolijken het aanzijn en troosten den rampspoedige. De 

 grijsaard put troost uit zijn gaarde , en wanneer het graf zich boven 

 hem sluit , wordt het door hoornen en bloemen versierd , zoowel als zin- 

 nebeelden van liefde , als zinnebeelden van rouw. 



Het denkbeeld om kerkhoven met cypressen te beplanten en de graven 

 met bloemen te tooijen verliest zich in den nacht des tijds. 



Toen saeah stierf, droeg abkaham zijn vrienden op haar een graf te 

 koopen , een plek gronds , liggende aan water en met boomen begroeid. 



