DE VALLENDE STEEREN. 133 



aanleiding , dat men meer naauwkeurige onderzoekingen , waarnemingen 

 en metingen in 't werk stelde , waartoe ook de volgende jaren gunstige 

 gelegenheden verschaften. 



Het zal niet volstrekt noodig zijn eene uitvoerige beschrijving van deze 

 verschijnsels te geven. "Wie is er, die hij een helderen avond of nacht 

 zich buiten bevindt en niet met eerbiedige bewondering een blik slaat 

 op die menigte zonnen , die daar , als zoo vele schitterende getuigen van 

 de grootheid des Scheppers , uit het grenzenlooze gebied der schepping 

 ons tegenblinken ? En wie , die ze aanstaarde , werd niet somwijlen verrast 

 door een verschijnsel , dat bij hem den indruk te weeg bragt , als werd 

 een dier sterren eensklaps van hare plaats gerukt en met een snelle vaart 

 naar eene andere plek van het hemelgewelf verplaatst of als stortte zij 

 zich van den hemel op aarde neder. En toch mist het oplettend zoekend 

 oog , ook bij de ij verigste nasporingen , geen enkele dier hemellichten , 

 evenmin als het eene nieuwe ster kan ontdekken op de plaats waarheen 

 de beweging was gerigt. Geen wonder, dat de schijn ook hier aanlei- 

 ding gaf tot den naam , waarmede men deze bij allen bekende verschijn- 

 sels betitelde en ze vallende of ook wel verschietende sterren noemde. 



Bij de meeste beschaafde volken dragen zij ook een dergelijken naam, 

 die afgeleid is van vallen of van plaats veranderen. De Duitschers 

 echter noemen ze Sternschnuppen of sterresnuitsels , een naam die ontstaan 

 is uit de verkeerde voorstelling , alsof deze snelvliegende lichtvonken 

 het snuitsel zouden zijn van die tallooze hemellichten , die aan het 

 hemelgewelf prijken en even als onze kaarsen soms gesnoten moeten 

 worden om weder helder te fonkelen. 



Behalve deze zoogenoemde vallende sterren ziet men ook somtijds 

 merkelijk grootere , lichtende en vurige luchtverschijnsels , die als vuur- 

 bollen , met eene aanmerkelijke snelheid , zich door het hemelruim bewe- 

 gen en even als vele vallende sterren veelal een langen vurigen streep 

 of staart achter zich laten. Men noemt deze verschijnsels gewoonlijk 

 vuurbollen of boliden. Zij zijn zeer verschillend in grootte en glans en 

 terwijl enkele de maan in grootte en helderheid evenaren of overtrefien , 

 komen andere meer met de vallende sterren overeen en kunnen alleen 

 tot de vuurkogels of vuurbollen gerekend worden , omdat zij eene schijn- 

 bare grootte of bolvormige gedaante schijnen te hebben en met de pla- 

 neten Venus , Mars , Jupiter of Saturnus , of wel met de helderste 

 sterren, in glans overeenkomen. 



