152 DE VALLENDE STEKEEN, 



"Wanneer wij ons in de afgelegene ruimten van ons wereldstelsel eene 

 groote menigte kleine stofmassa's , een wolk van wereldstof, om het zoo 

 eens te noemen, voorstellen , dan zal deze stofmassa, aangetrokken door 

 de zon, volgens de wetten van beweging, eene kromme lijn in ons 

 zonnestelsel beschrijven. Zulk eene opeengehoopte massa van kleine 

 van elkander afgezonderde ligchaampjes kan eene groote ruimte inne- 

 men en zich voor ons in den vorm eener nevelvlek vertoonen. Door 

 den invloed der zon echter , om welke zij zich bewegen , zullen de voorste 

 of naast bij de zon zich bevindende ligchamen meer aangetrokken worden. 

 Zij zullen daardoor eene grootere snelheid verkrijgen, zich allengs 

 meer in de lengte uitstrekken en de oorspronkelijk kogelvormigo ophoo- 

 ping zal meer en meer een zich in de lengte uitstrekkende zwerm 

 van deze kleine ligchamen worden. 



Maar niet alleen de nevelvlekken , vooral ook de kometen , meent 

 sciAPAEELLi , vcrtooneu eene naauwe verwantschap met de vallende 

 sterrengroepen. 



Even zoo als de banen der planeten , worden ook de banen der 

 kometen door eenige gegevens bepaald, die men de elementen noemt. 

 Die elementen bepalen niet alleen de ligging der banen , volgens welke 

 zich deze hemelligchamen om de zon bewegen, maar ook de wijze, 

 waarop zij zich daarin bewegen en wel zoodanig, dat men voor elk 

 gegeven tijdstip hunne plaats daarin berekenen kan. 



Yoor den Augustus- en November-stroom der meteorieten heeft men 

 getracht op gelijke wijze de banen te bepalen en sciapaeelli vestigde 

 daarbij de aandacht op eene opmerkelijke overeenkomst, die er bestaat 

 tusschen den Augustus-zwerm der meteoren en de baan der grootste 

 komeet van 1862. 



Ook de hoogleeraar hoek , te Utrecht , heeft in den laatsten tijd 

 zijne aandacht bijzonder gevestigd op de kometen en allerbelangrijkste 

 opmerkingen over deze in zoovele opzigten nog raadselachtige hemellig- 

 chamen medegedeeld. Terwijl de planeten in dezelfde rigting , n.1. van 

 het westen naar het oosten hare elliptische , maar niet zeer uitmiddel- 

 puntige banen om de zon doorloopen , en deze meest allen in hetzelfde vlak 

 met de ecliptica gelegen zijn , of over 't algemeen slechts weinig daarvan 

 afwijken , bewegen de kometen ook in eene tegengestelde rigting , in 

 lang uitgerekte banen, die soms ooue aanzienlijke helling op het vlak 

 der ecliptica hebben, zich om onze zon of wel door ons planetenstelsel. 



