1 68 IS DE CHIROMYS WEEKELIJK BETER BIJ DE LEMURIDEN , 



troffen , zoo zal elk , die met de zaak bekend is , erkennen , dat onze 

 kennis omtrent de melktanden en de tandwisseling der knaagdieren 

 sleclits zeer onvolkomen is. 



In alle gevallen vormen de hlijvende tanden bij Chiromys een gebit, 

 zooals wij dat alleen bij de Glires kennen , en wij voor ons meenen 

 altijd nog , dat er in de betrekkelijke waarde der kenmerken een groot 

 verschil bestaat en dat er geene natuurlijke rangschikking denkbaar is, 

 wanneer men dat beginsel van subordination des caractères, gelijk cuvier 

 het noemde (dat ook in het natuurlijk stelsel der planten zoo zeer als 

 hoofdregel geldt) uit het oog verliest. De tanden geven bij de zoog- 

 dieren een kenmerk , hetgeen meer gezag heeft , dan vele andere ken- 

 merken. Men werpe hier niet tegen in , dat de Womhat of Phascolomys 

 onder de buideldieren ook de tandformule van een knaagdier vertoont. 

 Het kenmerk aan physiologische beschouwingen ontleend , waardoor de 

 buideldieren en het vogelbekdier (met Tachyglossus) van de overige 

 zoogdieren gescheiden worden , heeft wederom eene hoogere waarde dan 

 het kenmerk, dat het gebit aanbiedt. Overigens zou het niet moeijelijk 

 zijn om aan te toonen , dat het gebit van den Wombat wel analogie, 

 maar geene ware affiniteit met dat der knaagdieren heeft. De gewrichts- 

 knobbel der onderkaak bij Phascolomys , die zeer in de dwarse rigting 

 is uitgestrekt , toont genoegzaam aan , dat de schedel van dit dier geen 

 schedel van een knaagdier is ; bij de knaagdieren toch strekt zich de 

 lange as van dien gewrichtsknobbel van achteren naar voren , niet van 

 links naar regts uit. 



Doch wij willen bij dit punt niet nader stil staan ; het is ook voor 

 mijn betoog van ondergeschikt belang. Ik voor mij geloof altijd nog, 

 dat Chiromys wel eenen zeer afwijkenden vorm van een knaagdier voor- 

 stelt , maar dat de veelvuldige punten van aanraking met Lemuriden 

 (Madagascar is het land der Lemuriden bij uitnemendheid) slechts op 

 eene naauwe analogie , geenszins op eene ware affiniteit tusschen Chi- 

 romys en Lemuriden berusten. 



De gronden dezer meening zijn kortelijk de volgende. Dat men een 

 geslacht rangschikt in eene familie of orde , veronderstelt , dat dit ge- 

 slacht de kenmerken dier familie aanbiedt. Het kan zijn , dat een 

 geslacht zoo zeer afwijkt, dat men een of meer kenmerken, die aan 

 de overige geslachten gemeen zijn , daarbij mist ; maar het is volstrekt 

 af te keuren , het werpt alle regels van goede rangschikking omver , 



