DE OORSPEONKELIJKE WOUDEN VAN HET AMAZONE -GE BIED, 175 



{Selagenella) bedekt. Langzamerhand veranderde het tooneel. Wij 

 kwamen van lieverlede van eene hooger gelegene , drooge en zandige 

 vlakte in eene moerassige laagte. Eene koele lucht stroomde ons in het 

 gezigt en de dompige reuk van een verrottenden plantengroei kwam 

 ons tegen. De boomen waren nu hooger; het lagere hout minder digt 

 en wij konden naar alle zijden heen onze blikken in de wildernis laten 

 weiden. De met loof voorziene kroonen der boomen , van welke men 

 naauwelijks twee van dezelfde soort bij elkander zag, waren thans 

 hoog boven ons , om zoo te spreken , in eene andere wereld. Alleen 

 somtijds , als er boven eene opening was , konden wij de omtrekken 

 van het loof tegen den zuiver blaauwen hemel onderscheiden. Hier 

 hadden de bladeren de gedaante van groote , uitgestrekte handen , daar 

 waren ze fijn gesneden of vederachtig, zooals de bladeren der mimosa. 

 Beneden waren de boomstammen overal door lianen , Sipós , met elkander 

 verbonden ; de houtige buigzame stammen der slingerplanten , wier bla- 

 deren ver in de hoogte zijn , waren met die der hooge boomen zamen- 

 gegroeid. Sommige als touwen zamengedraaid , andere met dikke 

 stammen in alle mogelijke vormen , die zich als slangen om de boom- 

 stammen wonden , of reusachtige stukken en ringen onder de grootste 

 hekken vormden ; andere weder stegen zigzagsgewijze of als de treden 

 eener trap van den bodem tot eene duizelingwekkende hoogte naar boven. 

 Het was mij later zeer belangrijk te ontdekken , dat deze klimplanten 

 geene bijzondere familie of geslacht uitmaken. Er is geene orde van 

 planten, aan wie het in 't bijzonder eigen is te klimmen; maar enkele 

 soorten van vele en zeer verschillende familiën , die eigenlijk geene 

 klimplanten zijn , schijnen door inwerking van bijzondere omstandig- 

 heden deze gewoonte te hebben aangenomen. Hiertoe behooren de 

 familiën der Leguminosae , Guttiferae , Bignoniaceae , Moraceae en 

 andere. Er is zelfs een soort van klimmende palm [Besmoneos) , in de 

 Toepi-taal Jacitara genoemd. Deze hebben slanke , met vaste dorens 

 bezette , buigzame stammen , die zich om de hoogere boomen van den 

 een tot den ander winden en tot eene ongeloofelijke lengte groeijen. 

 De bladen , die de gewone vederachtige gedaante hebben , welke het 

 kenmerkende der geheele familie is , gaan op lange tusschenruimten 

 van den stam uit , in plaats van in een digte kroon vereenigd te zijn en 

 hebben aan de toppen een aantal lange achterwaarts gebogene stekels. 

 Deze wijze van groei is voor den boom zeer doelmatig , daar hij bij het 



