178 DE OORSPRONKELIJKE WOUDEN YAN HET AMAZOIOI-GEBIED. 



rondom hem heen naar zulk een grootschen maatstaf openbaart, den 

 natuurvorscher veel te denken geven. Een Duitsche reiziger , burmeis- 

 TER , zegt , dat de aanschouwing van een Braziliaansch woud op hem 

 een pijnlijken indruk maakte , daar de plantengroei eene rustelooze 

 zelfzucht, wedijver en list ontwikkelt. Hij oordeelt, dat de stilte, de 

 ernst en de rust van een Europeesch boschlandschap aangenamer is en 

 vindt daarin eene oorzaak van het hooger, zedelijk karakter der Euro- 

 pesche volken. 



In deze tropische wouden schijnt het , alsof elke plant en elke boom 

 zijnen nabuur tracht te overmeesteren ; alles streeft opwaarts het licht 

 en de lucht te gemoet , tak en blad en stam , zonder eenige acht te 

 slaan op zijne naburen. "Woekerplanten hechten zich vast aan andere 

 en gebruiken ze met zorgelooze onverschilligheid als middelen tot haar 

 eigen voortkomen. Leven en leven laten is kennelijk niet de grondstel- 

 ling, die in deze wildernissen heerscht. Er is hier eene soort van 

 woekerboom, die in de nabijheid van Para zeer menigvuldig is en die 

 deze grondstelling op eene bijzonder in het oog vallende wijze ver- 

 toont. Hij wordt Sipo matador of moordende liane genoemd en behoort 

 tot de orde der vijgeboomen. Hij is door von martius in den atlas van 

 spix en MARTius reizen beschreven. Ik heb meerdere soorten daarvan 

 gezien. De voet van den stam was naauwelijks in staat den last van 

 het bovengewas te ondersteunen. Hierin onderscheidde hij zich niet 

 wezenlijk van andere klimmende boomen en planten , maar de weg , 

 dien de matador inslaat, is eigenaardig en maakt zeker een onaange- 

 namen indruk. Hij wast digt nevens den boom , waaraan hij zich vast 

 hechten wil , uit den grond , en het hout van zijn stam wast , terwijl 

 het zich aan de eene zijde om den stam van zijn drager heen legt, als 

 gips om een vorm. Dan strekt hij naar beide zijden een tak als een 

 arm uit , die spoedig langer wordt en er uitziet , alsof er een stroom 

 van sap uitvloeit , dat terstond hard wordt. Deze hecht zich vast aan 

 den stam van het offer en aan de andere zijde raken de beide armen 

 elkander aan en slingeren zich de eene om den ander. Naarmate de 

 boom wast , wassen ook deze armen in regelmatige tusschenruimten 

 voort , totdat eindelijk het offer door een aantal onbuigzame ringen 

 naauw zamengeperst is. Deze ringen worden van lieverlede grooter, 

 zoo lang de moordenaar bloeit en zijne bladerenkroon , met die zijns 

 nabuurs vermengd , naar den hemel verheft , en in den loop des tijds 



