180 DE OORSPEONKELIJKE WOUDEN VAN HET AMAZONE-GEBIED. 



loof , de levendige kleuren , de rijkdom en de weelderigheid , die overal 

 ten toon gespreid zijn , waarbij het rijkste woudlandschap van noordelijk 

 Europa als eene woeste wildernis verschijnt. Het is vooral de door de 

 enkele individuen ontwikkelde levenskracht , welke de door dien wedijver 

 bewerkte verwoesting rijkelijk vergoedt. Ofschoon deze wedijver nergens 

 werkzamer en de gevaren , waaraan elk individu blootgesteld is , nergens 

 talrijker zijn , zoo is toch ook de levenskracht nergens hooger ontwik- 

 keld. Als de plantengroei gevoel had, zou zijn krachtige en snelle 

 wasdom , die door geen kouden winterslaap wordt afgebroken , in de 

 enkele individuen een gevoel van innerlijk genieten wekken. Bij de 

 dieren mag dit streven om elkander te onderdrukken nog grooter zijn , 

 de roofdieren zijn nog bestendiger op hunne hoede , dan in de gematigde 

 luchtstreken ; in deze bestaat echter tevens een strenge , telken jare 

 terugkeerende kamp met het onbarmhartig jaargetijde, In zonnige 

 hoeken en in menig jaargetijde zijn boomen en lucht vol vrolijke vogels 

 en insekten en alles is in het volle genot van zijn aanwezen , daar 

 warmte , zonnelicht en overvloed van voedsel op de levendigheid en 

 opgewektheid der zamen vergaderde wezens inwerken. Daarbij mogen 

 wij ook de versiering der soorten niet onopgemerkt laten — de schit- 

 terende kleuren der mannetjes , welke in de tropische landstreken een 

 hoogeren graad van volkomenheid bereiken dan ergens elders. Dit 

 schijnt een gevoel van genot in den paartijd aan te duiden. Ik houd 

 het voor eene kinderachtige voorstelling , dat de schoonheid den vogels , 

 insekten en andere schepselen slechts gegeven zou zijn om het oog des 

 menschen te behagen. Een weinig nadenken leert, dat dit niet het 

 geval zijn kan. Waarom toch zoude de eene soort rijk gesierd , de 

 andere in eenvoudig grijs gekleed zijn? Zeker zijn rijk gevederte en 

 gezang, gelijk alle andere gaven, hun tot hun eigen genoegen en nut 

 gegeven en dit moet onze voorstellingen aangaande het innerlijke leven 

 en de wederzij dsche betrekkingen van onze lagere medeschepselen ver- 

 ruimen." 



Een weinig later was bates in de gelegenheid de woudstreek in de 

 hooger gelegen oorden te leeren kennen , waar zij een geheel ander 

 karakter draagt. Wij laten de beschrijving , die hij daarvan geeft , ook 

 met zijne eigen woorden volgen. 



„Het aanzien van dit woud, zegt hij, was geheel verschillend van 

 de moerassige laagte , die ik zoo even beschreven heb. De grond was 



