184 DE OORSPRONKELIJKE WOUDEN VAN HET AMAZONE- GEBIED. 



hoogen , dan dat van leven en vrolijkheid opwekken. Somtijds , als 

 alles stil is , wordt men door een plotselijk geschreeuw verschrikt , 

 dat hier of daar een weerloos , vruchtetend dier uitstoot , 't welk van 

 een tijgerkat of een sluipende boa constructor overvallen wordt, 's Mor- 

 gens en 's avonds maakt het geluid der apen een vreeselijk en ver- 

 doovend leven, waarbij het moeijelijk is zijne helderheid van geest te 

 behouden. Het gevoel der ongastvrije wildernis, 't welk het woud 

 opwekt , wordt door dit vreeselijk geraas nog verhoogd. Dikwijls zelfs 

 in de stille middaguren hoort men een plotselijk gekraak , dat in het 

 bosch weergalmt , alsof een groote tak of een geheele boom op den 

 grond stortte. Buitendien zijn er nog eene menigte geluiden, die men zich 

 volstrekt niet verklaren kan. Somwijlen hoort men een geluid, alsof 

 met een ijzeren stang tegen een harden hollen boom geslagen wordt; 

 of een doordringende schreeuw klinkt door de lucht ; het daarop vol- 

 gende stilzwijgen verhoogt den onaangenamen indruk , die zulke enkele , 

 niet herhaalde geluiden op het gemoed maken. Bij de inboorlingen is 

 het altijd de Coerdepira , de wilde man of boschgeest , die deze onver- 

 klaarbare toonen voortbrengt." 



Onder eene geheel andere gedaante vertoonen zich weder deze wouden 

 in den tijd , als zij door het hooge rivierwater voor een goed gedeelte over- 

 stroomd zijn. Bates geeft ons ook een verhaal van zulk een waterreis 

 door het woud bij gelegenheid van een bezoek , hetwelk hij bij een 

 Indiaansch stamhoofd bragt , die in de nabijheid van de bronnen van 

 de Igarapé woonde , welke bij Ega van het zuiden in de Teffé stroomt. 

 „Het water is nabij de stad, zegt hij , meer dan een vierde mijl breed, 

 wordt echter eenige mijlen het land in slechts een kleine waterloop , 

 die door eene breede laagte in het woud stroomt. Als de rivier wast , 

 vult zij deze laagte aan , de stammen der hooge boomen staan dan ver- 

 scheidene voeten hoog in het water en kleine kanos kunnen eene geheele 

 dagreis ver in de schaduw hooger opvaren , daar regelmatige paden of 

 lanen door de takken der lagere boomen geslagen zijn. Dit is in 'tal- 

 gemeen het karakter des lands aan den Boven-Amazonestroom ; een land 

 van geringe bodemverhefiing en van een golvend terrein , waar de 

 laagten in de drooge maanden naauwe dalen, in den regentijd diepe be- 

 vaarbare kanalen vormen. In de verborgen hoeken aan de randen dezer 

 schaduwrijke beken leven nog enkele familiën of kleine horden der oor- 

 spronkelijke bewoners , overblijfsels van talrijke stammen, op eene wijze, 

 die nog geheel met hun oorspronkelijken toestand overeenkomt. 



