DE KLOKVOGEL. 



De klokvogel [Bell-bird , Campanero) , ook wel de Aambeeld-vogel 

 {Anvil-hird) genoemd, is zijn naam verschuldigd aan zijn zonderling 

 stemgeluid , dat de verwondering wekt van elk , die het voor het eerst 

 hoort. Het gezang van den klokvogel begint met een scherpen , door- 

 dringenden schreeuw , die overeenkomst heeft met het geknars van het 

 metaal op het aambeeld en dan opgevolgd wordt door eene reeks van 

 helder klinkende toonen , met zoo regelmatige tusschenpoozen als die der 

 slagen met den hamer van een smid. Deze vogel , bij de natuurkundi- 

 gen bekend onder den naam van Chasmorhjnchus nudicollis , bewoont de 

 keerkringsstreken van Zuid- Amerika , bepaaldelijk Guyana. Ch. watee- 

 TOïT spreekt er , in zijne Wanderings , op de volgende wijze over : 



„Zijne stem is krachtig en trillend als het geluid eener klok en men 

 kan hem tot op drie E, mijlen afstands (bijna een uur gaans) 

 hooren, te midden der uitgestrekte woestenijen, welke hij bewoont. 

 Gewoonlijk is het op den verdroogden top van eea ouden moerbezie- 

 boom , bijna buiten het bereik van een schot , dat men den Campanero 

 ontdekt. Yan al de bewoners van het oorspronkelijk woud is er geen, 

 welks zang zoo zeer de verbazing wekt als die van den klokvogel. 

 Evenals het meerendeel zijner gevederde verwanten , laat hij zich des 

 morgens en des avonds hooren, maar ook nog wanneer de middagzon 

 schier alle andere bezielde wezens doet zwijgen , weergalmt het bosch 

 van zijn gezang. Het begint met een schreeuw , gevolgd door eene 

 stilte , die ongeveer een minuut duurt ; dan volgt weder een schreeuw , 

 met een nieuwe tusschenpoos enz. Nu houdt hij gedurende zes tot 

 acht minuten op , om weder met een nieuwe reeks van scherp afgebro- 

 ken geluiden te beginnen." 



Een voorwerp van hetzelfde geslacht, maar iets verschillend van de 

 door wATERTO]!f beschrcven soort , is uit Brazilië onlangs overgebragt in 

 den zoölogischen tuin van Eegentspark te Londen. Het is een vogel , 

 die iets grooter is dan de groote Lijster (^Turdus viscivorus). Zijn ge- 

 vederte is wit , de oogen hebben een bleek grijze kleur , de keel en de 

 kringen rondom de oogen zijn naakt en op die plaatsen is de huid 

 fraai groen. Hg. 



