WAT MEN AL DOOE DE ELEKTEICITEIT DOEN KAN. 211 



bereikt is. Op hetzelfde oogenblik dat het slot open springt , verdwijnt 

 plotselijk de naam van eobeet-hoijdin en wordt vervangen door eene 

 porseleinen plaat , waarop met groote letters staat : Entrez ! De bezoeker 

 treedt binnen , terwijl hij de deur open stoot , die hij zelfs niet de moeite 

 behoeft te nemen om te sluiten , daar een veer dit voor hem doet. 

 IVTaar eenmaal de deur gesloten zijnde , kan men er niet weder .zonder 

 zekere formaliteiten uitgaan. 



Terwijl de deur zich opent , komen , bij hare plaatsing onder twee- 

 derlei hoek , in het huis twee schellen van zeer verschillenden toon in be- 

 weging ; sluit de deur zich , dan wordt bij gelijke hoeken hetzelfde geschel 

 herhaald. Deze vier toonen , ofschoon door verschillende bewegingen 

 veroorzaakt , komen in de Priory aan na gelijke tusschentijden van stilte. 



Komt een enkele bezoeker , dan klopt hij aan , men opent ; hij gaat 

 binnen en de deur sluit zich dadelijk weder. De vier schel-toonen 

 hebben elkander na gelijke tusschentijden opgevolgd : ting .... ting .... 

 ting .... ting ... . Men besluit hieruit in de Priory , dat er slechts één 

 persoon is binnen gekomen. 



Gesteld nu dat er meerdere bezoekers komen. De eerste bezoeker 

 opent de deur , gaat binnen en , volgens de eerste regels der wellevend- 

 heid , houdt hij haar open , totdat ieder er is doorgegaan ; daarop sluit 

 zich de deur weder. Daar nu de tijd tusschen de beide eerste schel- 

 toonen en de beide laatste evenredig is aan het getal der personen, die 

 binnen gekomen zijn , zoo hebben de schellen 



ting .... ting ting .... ting .... 



doen hooren , en voor een geoefend oor is het niet moeijelijk ten 

 naastenbij te bepalen , hoe groot het getal der personen is , die zijn 

 binnengetreden. Hij , die een gewoon bezoeker van het huis is , wordt 

 gemakkelijk herkend : hij klopt , en , wetende wat gebeuren zal , blijft 

 hij niet staan om de aardigheden aan de deur op te nemen, maar zoo- 

 dra men hem geopend heeft , verneemt men de vier schel-toonen met 

 gelijke tusschentijden , ten teeken dat hij is binnengekomen. Zoo gaat 

 het niet met eenen nieuwen bezoeker. Bij het verschijnen van het 

 woord Entrez , staat hij verwonderd stil ; eerst na cenigc oogenblikken 

 stoot hij de deur open en de vier toonen kondigen der Priory aan, dat 

 een nieuwe gast in aantogt is. 



Een bedelend reiziger ligt slechts even den klopper op ; hij vreest 

 onbescheiden te zijn ; hij aarzelt binnen te treden , en , indien hij het 



14* 



