DE VULKANISCSE AVEEKZ AAMHEID OP DE MAAN. 223 



met regt aan eene volledige eruptie denken. De uitgeworpene massas 

 vloeiden over den rand des kraters naar alle rigtingen heen en de krater 

 verkreeg bij matige hoogte eene zeer breede basis. De hoek zijner hel- 

 lingen is daarom zeer gering en bij gevolg kan er ook geen sprake meer 

 zijn van een werpen van schaduwen voor ons gezigt. Zulke heldere , 

 op eenen zeer stompen kegel gelijkende gestalten vindt men zeer veel 

 in de A^erschillende maanstreken, gelijke vormen ook op de aarde. 

 Bovendien verdienen de heldere strepen vermelding , welke van de vlek 

 Linnaeus in de grijze vlakte uitgaan. Mag men ze met de uitbarsting 

 in verbinding brengen ? En als dit het geval is , mag men dan het- 

 zelfde ook van de talrijke lichtaderen beweren , die van de groote ring- 

 gebergten , vooral van Tycho uitgaan en bij volle maan een groot ge- 

 deelte van de maanschijf innemen ? Het is niet onwaarschijnlijk , dat 

 de geologie zich nu spoedig met de astronomie zal bemoeijen , gelijk 

 voor weinige jaren de chemie heeft gedaan. Als dr. klein van een af- 

 vloeijen der uitge worpene massas spreekt , wil hij daarmede echter 

 volstrekt geene bepaalde meening over de natuur dier massas hebben 

 uitgesproken. Hij erkent , dat het nog veel te vroeg is om in dit op- 

 zigt reeds een bepaald oordeel vast te stellen. 



Wij deelen het bovenstaande bloot mede als eene waarneming door be- 

 kwame astronomen gedaan. "Wij durven de hope koesteren, dat ook andere 

 sterrekundigen hunne aandacht met vernieuwde inspanning op het maan- 

 ligchaam zullen vestigen. Hoe sterk de boven aangehaalde getuigenissen 

 ook spreken , zoo hebben wij , daarop alleen , nog geene vrijmoedigheid 

 om aan de maan een nog voortwerkend planetarisch leven toe te kennen 

 en zullen onder inwachting van latere waarnemingen vooralsnog ons 

 oordeel opschorten. 



(N^aar dr. a. petermann's Ifittheilungen üher wichtige neue ErforscJiun- 

 gen auf dem Gesammtgehiete der GeograpJiie , 1867, YI , p. 231). 



Dr. A. T. eeitsma. 



