HET STEENKOLEN-TIJDPERK. 



239 



onze veenen bevinden zich allen nog in dien toestand. De steenkool- 

 beddingen echter in geenen deele. De meeste hellen onder een zekeren 

 hoek tot den horizon. De taal van den bergwerker en geoloog , die 

 ten opzigte van dezen toestand spreekt van strijken en vallen , zullen 

 wij door de taal van 't dagelijksch leven vervangen. 



Het inwendige onzer aarde is nimmer in rust. Onophoudelijk hebben 

 daar werkingen plaats , die zich aan de dunne aardschors waarneem- 

 baar maken door aardbevingen en de werkingen van vulkanen. Die 

 schors werd en wordt nog gedurig opgeheven en gescheurd , nu eens 

 langzaam, dan weder plotseling. Zoo rijst nog steeds de westkust van 

 Amerika, zoo daalt hoogstwaarschijnlijk ons land; zoo verrijst er soms 

 eensklaps een eiland in den Oceaan, gelijk Ferdinanda in 1831 ; zoo 

 vormen er zich diepe kloven of spleten, gelijk in 1819 in Indië , 

 waarin vele dorpen en het fort Sindre verzonken, of in 1783 in Calabrië , 

 welke spleet , niettegenstaande zij werd opgevuld , door de losgerukte 

 aarde en steenklompen van de omringende rotsen , nog 60 meters diep 

 en 150 meters lang bleef. De groote omvang van zulk eene werking 

 laat zich begrijpen als men bedenkt , dat bij zulk eene catastrophe in 

 1693 op Sicilië 60,000 menschen omkwamen, in 1755 de Lissabonsche 

 aardbeving 60,000 menschen velde, in 1797 in Amerika 40,000 menschen, 

 en onder Justinianus en ïiberius in Syrië en Klein-Azië bijna 200,000 

 menschen omkwamen ! Welk gevoel maakt zich toch wel van ons 

 meester, als wij zoo ons kinderlijk vertrouwen op de onwankelbaarheid 

 onzer aarde verliezen ? Wat nu uit den aard van 't verschijnsel volgt 

 en zich vooraf met zekerheid liet bepalen , kunnen wij door eigen aan- 

 schouwing waarnemen , n.1. dat de opgeheven lagen haar oorspronkelijk 

 horizontalen stand moesten verliezen. 



Tot opheldering strekke onderstaande fig. 2. 



Fig. 2. 



