HET STEENKOLEN-TIJDPERK. 245 



zuurstof vrijmaakten , de aarde voorbereidden tot eene woonplaats voor 

 't evenbeeld Gods. 



Het grootste gedeelte van Midden-Europa lag nog onder den oceaan 

 bedolven. Slechts enkele eilanden staken boven de wateren uit. De 

 meeste hiervan schijnen slechts naakte rotstoppen te zijn geweest. 

 Drie grootere onderscheidden zich van deze. Een dier eilanden strekte 

 zich uit van Valenciennes naar Kassei. De noordelijke grens laat zich 

 bepalen door de tegenwoordige zijrivier van den Rijn de Euhr. Daar , 

 waar nu de stad Ruhrort ligt , bevond zich de noordwestelijke hoek 

 van dat eiland. Eene lijn van laatstgemelde stad naar Bonn trekkende , 

 maar steeds aan den oostkant van den Eijn blijvende , vormt de westelijke 

 grens. Yan Bonn naar Aken en Luik en van hier de Maas en Sambre 

 vervolgende , stelt deze lijn weder eene noordelijke grens daar. Ten 

 zuidoosten van Yalenciennes lag de zuidwestelijke spits. Yan daar tot 

 Trier , Bingen , Wiesbaden naar Giesen , van Giesen noordwaarts tot 

 aan de Euhr gaande , heeft men de zuidelijke en oostelijke grens. 

 De vorm van dit eiland laat zich bij die eener boon vergelijken , welker 

 smalste en middelste gedeelte tusschen de tegenwoordige steden Bingen 

 en Bonn was gelegen , terwijl de bolle kant naar het zuiden was 

 gerigt. In den aangewezen kring vindt men het Ardennergebergte , 

 het Hooge veen , den Eifel , den Hundsrück , den Taunus , het Wes- 

 terwald , Zevengebergte en den Ilaarstrang. Deze gebergten zijn van 

 Silurische en Devonische formatie. Zij waren vroeger opgeheven 

 geworden en aan den noordelijken en zuidelijken zoom van dit 

 eiland , aan den oever der zee , stonden de groote bosschen , die wij 

 thans als het steenkolenbekken van de Euhr , van België en Saarbrück 

 terug vinden. 



Het tweede eiland was daar , waar zich thans de Harts verheft, 

 Aan den noordwestelij ken kant van dit betrekkelijk kleinere eilandje 

 vormde zich een weelderige plantengroei , die het steenkolengebergte 

 van den Harts heeft gevormd. 



Het derde eilandje werd ingenomen door de gebergten , die thans 

 Bohème omringen , waarschijnlijk eene binnenzee open latende , die ten 

 noorden twee toegangen tot den oceaan had, in welke binnenzee zich 

 de plantengroei ontwikkelde , die de bekkens van Pilsen , Silezië en 

 Zwickau vormde. 



Het grootste eiland was ongetwijfeld dat , hetwelk ingenomen werd 

 door het zuidelijk deel van Frankrijk. 



