BOTANISCHE STROOPTOGT IN DE VEENEN VAN 

 WESTBROEK ; 



DOOR 



F. A. H A R T S E N. 



Kijdt men van TJtreclit , de "Weerdpoort uit , de Yecht langs , dan be- 

 reikt men na ongeveer k uur een tolhek , van waar men het uitzigt 

 op het fort „de Klop" heeft. Yanhier ter regterzijde voert een weg 

 naar een ander fort. Laatstgenoemde weg loopt over een smallen dijk. 

 Kegts heeft men eene sloot, aan wier rand oude knotwilgen groeijen. 

 Uit een botanisch oogpunt verdienen deze hoornen vermelding. Er 

 groeijen namelijk fraaije exemplaren van Polypodium vulgare en enkele 

 interessante OrthotricJmmh op. Links van onzen weg stroomt eene vaart 

 met een fijn Potamogeton (P. pusillus ?) er in. Aan de overzijde 

 ziet men uitgestrekte veengronden. Ze zijn digt begroeid met Carices , 

 waartusschen , ter geschikter tijd, roode bloemen [Pedicularis selvatica) 

 prijken. Hier en daar bespeurt men een boschje met Valeriana offici- 

 nalis en met JEupatorium cannahinum er in. 



Deze weg voert naar Westbroek. Bij het tweede van gemelde forten nu 

 begint een andere weg, die voor ons merkwaardig is. Hij buigt zich, door 

 populieren en een schutting van zwarte palen begrensd , om het fort 

 heen en voert van hier over een houten brugje naar een smallen dijk. 

 Ook deze dijk loopt — echt Hollandsch! — tusschen eene sloot met knot- 

 wilgen en eene vaart. Over de vaart ligt een aantal houten brugjes , 

 van welke ieder naar eene boerderij voert. De eerste twee of drie van die 

 brugjes laten we links liggen. Maar bij het vierde of vijfde houden we 

 stil. Nu bevinden we ons voor eene blooijende , zeer gastvrije pachthoeve, 

 die , naar ik er vernam , aan onzen verdienstelijken landgenoot kapt. 

 DE BOEDES bchoort ^). De vriend der natuur , die met botanisch doel dit 

 erf bezoekt , zal niet missen er bij den nijveren bewoner en zijn gezin een 



') Veldzifft heet ze , zoo ik mij niet bedrieg. 



ï 



