HET STEENKOLEN-TIJDPERK 



DOOR 



R. E. DE HAAN. 



{Vervolg en slot van bladzijde 247). 



Slaan wij nu eens een blik op 't leven dier steenkolenwouden. Zij 

 bevonden zich op bijna alle breedten. Zij bestonden allen uit nagenoeg 

 dezelfde plantenvormen , 't geen getuigt voor eene gelijkmatige tempera- 

 tuur op die verschillende breedten, en naar de soort der planten te oor- 

 deelen , had de natuur een tropisch karakter , zoowel in midden- als in 

 noord-Europa. De inwendige aardwarmte en de eilanden -vorm des 

 vastenlands , de gedurige doorbraken van plutonische massa's , waarvan 

 de steenkolen nu nog getuigenis dragen , moeten hiertoe hebben meege- 

 werkt. De hemel was steeds met dikke nevelen omfloersd , de dampkring 

 bevatte een aanzienlijk gehalte koolzuur. Daardoor alléén kon de 

 reusachtige plantengroei gedijen , die zoovele billioenen ponden koolstof 

 heeft vastgelegd. En niet alleen was er eenvormigheid van plantengroei 

 in de verschillende streken der aarde , de grootste eentoonigheid heerschte 

 er in een en hetzelfde bosch. Slechts lagere familiën , vooral crypto- 

 gamen , gelijk varens , wolfsklaauwachtigen en paardestaarten vulden 

 het terrein. 



Maar slaat slechts uwc oogen op een denkbeeldig landschap uit den 

 steenkolentijd , gelijk elk populair of wetenschappelijk handboek over 

 geologie er in zijne bladzijden opneemt. Bedenkt daarbij , dat die voor- 

 stelling , zij moge der waarheid nabij komen , evenwel nooit ten volle 

 1868. 17 



