268 HET STEENKOLEN-TJJDPEEK. 



dr. STAEiNG de bijzonderheden dezer putboring meldden , bad genoemde 

 geleerde , aan wien ons land , wat de kennis van deszelfs bodem betreft , 

 zoo veel verpligt is , terstond dit feit opgenomen en geplaatst in de rij , 

 waar het te huis behoort. Yolgens dr. staeing moest deze veenlaag 

 in verband staan met eene dergelijke , vroeger te Ubbergen waargenomen 

 bedding. Hij had deze vroeger gehouden voor gewoon hedendaagsch veen, 

 door diluviaal zand en grind overdekt ; doch , nu de laag zoo ver terug 

 werd aangetroffen , liet het geen twijfel over , of men had hier tertiaire 

 bruinkool voor zich, welligt behoorende tot de Limburgsche bruinkool- 

 vorming. Dit laatste zou moeten blijken uit den aard van het onder- 

 liggende , dat helaas ! thans moeijelijk meer is te bepalen, dewijl hiervan 

 slechts de vuursteenen en klappersteenen door schrijver dezes werden 

 ontvangen. 



De hoogleeraren dr. geothe en dr. vogelensang , wien ik een monster 

 der kool toezond , verklaarden ze terstond voor bruinkool van uitne- 

 mende hoedanigheid , die bij genoegzame dikte der bedding goede winsten 

 bij de exploitatie zoude kunnen aanbrengen. De laatste kon evenwel 

 van den aard der planten , die deze kool hadden gevormd , weinig meer 

 mededeelen , dan dat zij hoofdzakelijk uit bladplanten was zamengesteld. 

 Voor mikroskopisch onderzoek was — gelijk meestal met dergelijke 

 kolen het geval is — ook deze weinig geschikt. Bovendien geleek de 

 kool zoo zeer op die van de JSTederrijnsche bruinkool-vorming , dezelfde 

 namelijk als de Limburgsche , dat de hoogleeraar vogelen sang ze zonder 

 nader onderzoek als gelijk van ouderdom daarmede durfde houden. 

 Evenwel kon het ook zijn , dat wij hier met een der zoo zeldzaam 

 voorkomende diluviale bruinkoollagen te doen hadden ; hetgeen niet 

 anders dan door het bestemmen der soorten , waartoe de bruinkoolplanten 

 behooren , vast te stellen is. In elk geval is het voorkomen dezer 

 bruinkool belangrijk, vooral in betrekking tot de uitbreiding en lig- 

 ging van de Nederrijnsche en Limburgsche bruinkoolvorming , die zich 

 noordwaarts niet verder dan Viersen , misschien nog tot Yenlo scheen 

 uit te strekken. 



