OVER HET KOSMOrOLITTSME DER MENSCHENEASSEN. 271 



meer onder den naam van medium begrijpt , zeer verschillen van die van 

 het land , waarin zijn ras te huis behoort. Ieder weet , dat , ofschoon 

 b.v. de kansen om 't zij vroeg te sterven, 't zij slepende ziekten op te 

 doen voor den ^Nederlander op Java grooter zijn dan' te huis , toch ver- 

 scheidene Nederlanders op dat eiland in het genot van eene betrekke- 

 lijk goede gezondheid een vrij hoogen leeftijd bereiken. Het is ook niet 

 de vraag of, indien eene op Java b.v. gevestigde Nederlandsche kolonie 

 zich omringde met alle mogelijke hygiënische voorzorgen en kunstma- 

 tige behoedmiddelen tegen den invloed van het vreemde medium , waarin 

 zij leefde , of , zeg ik , dan zulk eene kolonie niet welligt in stand zou 

 kunnen blijven tot in verre geslachten , dat is , zich zou kunnen accli- 

 materen in meer beperkten zin. De vraag is deze , om als voor- 

 beeld bij Nederland te blijven : indien eene kolonie van een groot aantal 

 Nederlandsche familiën zich op Java vestigde , daar bleef, huwelijken 

 sloot alleen onder elkander en nooit met inlanders of met later aange- 

 komen Europeërs , en daarbij zelve in haar onderhoud voorzag, geheel 

 onafhankelijk van de hulp der Javanen , zelve dus werkte , natuurlijk 

 met inachtneming van de eischen van het klimaat; of dan zulk eene 

 kolonie zou kunnen blijven voortbestaan en zich , door het overwigt van 

 de geboorten boven de sterften , zou kunnen blijven uitbreiden. De 

 vraag is , om het omgekeerde te nemen : indien ergens in Nederland eer. e 

 kolonie Javanen gevestigd werd , of deze zich onder dezelfde voorwaarden 

 van geslacht tot geslacht zou kunnen in stand houden en uitbreiden. 



De vraag is, in 't kort, of eene van beide koloniën zich in het 

 vreemde land zou kunnen naturaliseren'^). 



') Ik neem drie trappen van acclimatatie aan. De eerste is de accommodatie van 

 een individu aan een vreemd klimaat, het eenvoudige gewet/nen dasirSiSin , tengevolge 

 ■waarvan hij , met of zonder buitengewone voorzorgen en maatregelen , daarin gezond 

 of tamelijk gezond leven en een zekeren ouderdom bereiken kan De tweede is de 

 eigenlijke acclimatatie in meer beperl<ten zin, daarin bestaande, dat een ras (eene 

 kolonie) aan een vreemd klimaat zich gewent en zich daar door huwelijken onder 

 elkander staande houdt , doch niet dan op voorwaarden , die voor de ingeboren , 

 oorspronkelijke rassen van dat klimaat niet vereischt worden. De derde eindelijk is 

 de naturalisatie ; een in een vreemd klimaat genaturaliseerd ras leeft daarin en houdt 

 er zich bij voortduring staande onder dezelfde voorwaarden als het ingeboren ras , 

 en heeft dan ook , zoodra het maar talrijk genoeg is , de hulp van dat ingeboren 

 ras niet noodig om in al zijne behoeften te voorzien. Een voorbeeld , uit de dieren 

 genomen , moge dit ophelderen. Papegaaijen en andere tropische vogels kannen 

 individueel aan ons klimaat gewennen en worden er soms oud. Doch zij planten 

 er zich niet voort. Met den kanarievogel is het anders; hij is ffeacclitnateerd , want 



