274 OVER HET KOSMOPOLITISME DER MENSCHENRASSEN. 



van Sierra-Leona. De ganzen legden zelden eijeren en naauwelijks 

 één vierde der gelegde eijeren kwam uit ; bovendien stierf de helft der 

 jongen in de eerste maand. Alzoo bleef na verloop van een tijd, die 

 ten hoogste met -j-V- van het leven eener gans gelijk staat , slechts 

 ongeveer één achtste overig van hetgeen een Europeesch kweeker zou 

 hebben verkregen. 



RoiTLiN" heeft waargenomen , dat het ras der vecht-hanen , mede sedert 

 twintig jaren ingevoerd, nog slechts twee of drie kuikens op elk 

 broedsel voortbragt. 



Te Cusco had hetzelfde plaats gehad met de gewone kippen , vol- 

 gens getuigenis van garcilasso de la veoa. Maar tijdens de reis van 

 ROULiüT plantten de hoenderen te Cusco zich even goed als de onze 

 voort. Zij waren volkomen geatjclimateerd. 



Uit deze feiten kunnen wij besluiten , dat , wanneer eene soort over- 

 gebragt is in een geheel nieuw medium , zij van den beginne af aan 

 even voorspoedig zijn kan als of er in hare wijze van leven niets ver- 

 anderd was. Maar die feiten leeren ons ook , dat eene overgebragte soort 

 in het begin zeer slecht kan slagen , maar later er boven op kan komen. 



Br volgt ook nog uit , dat in zekere gevallen de individuen ge- 

 spaard worden , terwijl de generatiën worden aangetast ; echter is dit 

 laatste doorgaans ook met de individuen het geval. 



Eindelijk, naarmate van het grooter of kleiner verschil tusschen het 

 nieuwe en het oorspronkelijke medium , kan er een meer of minder aan- 

 zienlijk aantal opvolgende geslachten noodig zijn tot herstelling van het 

 evenwigt tusschen de soort en de voorwaarden voor het bestaan, 



In zake van acclimatatie kan het ras zich niet anders gedragen dan 

 de soort. Vervormd , om zoo te zeggen , door het medium , onder welks 

 invloed het ontstaan is en waarmede het in harmonie is gekomen , kan 

 het dit niet verlaten en zich aan een ander blootstellen zonder zich te 

 wagen aan eene min of meer gevaarlijke worsteling. Dit gevolg , het- 

 geen voortvloeit uit de wijze waarop de natuurkenners de soort en het 

 ras beschouwen , gaat welligt nog meer door , wanneer men in de rassen 

 iets oorspronkelijks ziet. 



Het is overigens duidelijk , dat het heftige van den strijd zal afhan- 

 gen van de uitgestrektheid der wanverhouding tusschen de soort of het 

 ras en het medium , zoodat een medium , dat verderfelijk is voor het 

 eene ras , door een ander gemakkelijk verdragen wordt en voor een 



