EEN HAGELSTORM EN ZIJNE GEVOLGEN. 



In een verhaal der reis van gustaaf eadde in den Kaukasus , 

 gedaan in 1867, en medegedeeld in petermann's Geoyr. Mittheil. 1868, 

 p. 129, leest men het volgende: 



„Op den terugweg van Kars naar Borshom was ik voornemens het 

 nabij de Turksch-Bussische grens gelegen groote meer Tschyldir (of 

 Tschaldyr) te bezoeken , en sloeg derhalve , geleid door eenige Turksche 

 grenswachters te paard , de rigting regtstreeks naar het noord-oosten in. 

 Het was den Uden Augustus des morgens te 9 uur, toen ik deze reis 

 ondernam. Eerst trokken wij in de vlakte van Kars naar het noorden , 

 om bij Melik-Kioi door den snel stroomenden Kars-tschai te gaan , doch 

 wij werden daarin verhinderd door eene gebeurtenis , die ik hier iets 

 uitvoeriger vermelden moet, omdat wel zelden in den tijd van weinige 

 uren een plotselijk ontstaan onweder zulk een onheil stichtte , als dit- 

 maal in den Kars-tschai het geval was. Wij verlieten Kars bij een 

 betrokken lucht en oosten-wind en trokken door verzengde , dorre vlak- 

 ten met eene steppenflora en over steppen velden. De geheele oostelijke 

 horizon was met zwarte onweerswolken bedekt. Deze ontlaadden zich 

 op sommige punten , waarboven zij schier onbewegelijk bleven hangen , 

 als echte wolkbreuken. Weldra bemerkten wij , bij het beklimmen van 

 eenige hoogten langs den weg in de nabijheid van het dorp Melik-Kioi, 

 dat uit die wolken voornamelijk hagel viel , want in de verte ontwaarde 

 men te midden van het zwarte bouwland uitgestrekte streken , die zich 

 schitterend wit vertoonden , de plaatsen aanduidende waarover de hagel- 

 wolken getrokken waren en zich ontladen hadden. Waar niet gemaaid 

 was , zag men de opgehoopte hagelkorrels minder duidelijk , tenzij de 

 zachte glooijing der velden naar ons toegekeerd was , in welk geval 

 men ook door het schitterend witte kleed , dat hen overdekte en den 

 oogst bedolf, kon bespeuren. 



Toen wij den hoogen regteroever van den Kars-tschai , bij het ge- 

 noemde , op de linker zijde gelegen dorp bereikt hadden , begon het 

 aldaar hard te regenen. Men waarschuwde ons de reeds sterk gezwollen 

 en met geweld stroomende rivier hier niet over te gaan. Hare troebele, 

 bruine wateren voerden groote ijsklompen mede , die gevormd waren 

 door de zamensmelting van hagelkorrels. Deze zamenhangende hagel- 

 massa's bragten door onderlinge wrijving in den stortvloed een eigen- 

 aardig geraas voort , dat duidelijk boven het ruischen van de golven 



