288 EEN HAGELSTOEM EIsT ZIJNE GEVOLGEN. 



getroffen had ? Ligtte men de kieuwdeksels der gestrande vissclien op , 

 dan zag men , dat de kieuwen digt bedekt waren met eene laag leem 

 en modder. De visschen stierven derhalve zonder twijfel door verstik- 

 king. De snelle stroom van het water op zich zelf heeft hun voorzeker 

 weinig nadeel gedaan , zoolang zij vrij ademen konden. Ook door de 

 snelle verkoeling van het water, ten gevolge van den daarin gevallen 

 hagel , kunnen zij slechts weinig geleden hebben. Ik was verlangend 

 te weten hoeveel vaste stof door het water werd medegevoerd. Het 

 ongeluk had plaats van 12 uur des middags tot 3 uur na den middag. 

 Des avonds werd te Saim een glas met rivierwater geschept ; dit bleef 

 tot den volgenden morgen rustig staan. Er hadden zich gedurende den 

 nacht 15 tot 17 proc. vaste stoffen uit afgezet. Op een vroeger tijdstip 

 zal het wel 20 proc. bedragen hebben. De wolkbreuken en hagelbuijen 

 over een gedeelte van het stroomgebied van den boven-Kars-tschai had- 

 den aan de rivier zulk eene hoeveelheid leem toegevoerd , dat de vrije 

 ademhaling der visschen daardoor belet werd , en daar de oorzaak van 

 het onheil over een bepaald gedeelte van den loop der rivier algemeen 

 was , zoo mag men veilig beweren , dat de gevolgen ook algemeen 

 waren en dat alle visschen in dat gedeelte der rivier , waarin zich de 

 leemvloed uitstortte , sterven moesten. 



Het boven medegedeelde is geen op zich zelf staand geval. Derge- 

 lijke plotselijke onheilen komen meer voor in het bronnenland van den 

 Araxes , en de bewoners maken daarvan steeds gebruik ter inzameling 

 van de gedoode visschen. Zij hebben zelfs eene eigene uitdrukking 

 voor den toestand der visschen , die op het punt zijn van door verstik- 

 king te sterven ; zij zeggen : „de visschen zijn verblind." Tien dagen 

 vroeger had een dergelijk tooneel in den Kars-tschai plaats gehad , 

 en er blijkt derhalve nog alleen over te verklaren, hoe het komt, dat 

 desniettemin telkens nieuwe visschen in zoo groot aantal de rivier 

 weder bevolken. De zaak is eenvoudig deze. De visschen zoeken in 

 rijtijd de bo venstreken der rivier op en zwemmen stroomopwaarts. Tel- 

 kens komen derhalve weder nieuwe scholen van visschen aldaar aan. 

 Ik zag slechts groote , volwassen visschen , geen broedsel , bijna geen 

 kleine. De zwermen van karperachtige visschen worden echter steeds 

 gevolgd door roofzuchtige meervallen , waaraan de lager gelegen streken , 

 waar de monden der rivieren zich bevinden , buitengewoon rijk zijn." 



Hg. 



