296 OVER HET KOSMOPOLITISME DER MENSCHENEASSEN. 



Europa verwijderde gewesten ontkent. Hij ontkent die niet voor Noord- 

 Amerika; hij neemt die zelfs aan voor de meeste landen bezuiden de 

 keerkringen. Hij ontkent haar alleen voor de tropische landen en voor 

 eenige niet tropische , maar toch warme gewesten benoorden de keer- 

 kringen, met name voor Algerië. Wij hebben dan nu ook alleen ons 

 bij die landen te bepalen ; wat de overige aangaat , erkent boudin zelf 

 de mogelijkheid der naturalisatie van Europeërs aldaar. Trouwens de 

 meening van knox, dat elke natie bepaald aan één land gebonden is, 

 zoodat , gelijk hij beweerde , de Anglo-Amerikanen op den duur zon- 

 der toevoer van Europeërs zouden moeten uitsterven , ja zelfs de 

 Eranschman niet op Corsica zou kunnen leven , vindt heden ten dage 

 wel geene aanhangers meer. 



De qüateefages merkt tegen de statistieken van geboorten en sterften 

 bij de blanke bevolking der Antillen aan, dat men hier die bevolking 

 te veel en hloc heeft genomen en geene scheiding gemaakt tusschen de 

 kreolen van geslacht tot geslacht en de later geïmmigreerde familiën. 

 Dragen deze beide klassen van blanken er even veel toe bij om die 

 statistieken zoo hoogst ongunstig te maken ? Of doen dit vooral de 

 jongere geslachten ? Niemand ontkent , dat de acclimatatie van Europeërs 

 in tropische gewesten groote offers kost , en zoo zou het kunnen geschie- 

 den , dat de slechte verhouding tusschen geboorten en sterften vooral 

 op de jongere , minder op de andere kreolen drukte , en wanneer zij op 

 deze slechts maar iets minder drukte , zou daaruit de mogelijkheid van 

 eene eindelijke naturalisatie mogen worden vermoed. Denken wij aan 

 de ganzen van Bogota ; na 20 geslachten waren zij daar nog niet ge- 

 heel geacclimateerd , maar men kon er vrij zeker van zijn , dat dit 

 binnen kort het geval zou wezen. Nu waren de Eranschen eerst sedert 

 1635 op Martinique en Guadeloupe ; nog maar zeven geslachten zijn 

 daar elkander opgevolgd en toch vindt men er , naar het getuigenis van 

 simonot, menschen die bijna honderd jaren bereikt hebben en familiën, 

 waarin broeder en zuster de een elf, de andere zeven kinderen heeft, 

 die eene derde generatie van kreolen vormen zonder tusschenkomst van 

 Europesche individuen. 



Op Algerië is nagenoeg hetzelfde van toepassing. Dat de kolonisatie 

 van dat land mocijelijk moest zijn en vele opofferingen van menschen- 

 levens kosten , liet zich uit het verschil van klimaat enz. met Erank- 

 rijk verwachten. Maar men heeft hier alweder besluiten getrokken uit 



