DE OUDERDOM DEE AARDE ; 



DOOE 



J. ^\^. BAKKEI^. 



Eenvoudig en verheven klinkt het woord , waarmede het eerste hoofd- 

 stuk van het eerste der Bijbelboeken aanvangt : „in den beginne schiep 

 God den hemel en de aarde." Met een ondoordringbaar digten sluijer 

 wordt door den schrijver het geheim der schepping bedekt , waarvan 

 niets anders en niets meer geconstateerd wordt dan het feit zelf, 't welk 

 eenmaal heeft plaats gehad. En waarlijk , welk sterveling zal beweren 

 in staat te zijn den sluijer geheel te kunnen opligten en ons den oor- 

 sprong der wereld en het wezen der stof als in een helderen onbevlekten 

 spiegel te aanschouwen te kunnen geven? Wel is de wetenschap in 

 den loop des tijds met reuzenschreden vooruitgegaan en heeft zij op 

 het gebied der natuur ontdekkingen gedaan , die , gelijk over vele vraag- 

 stukken , zoo ook over dat van den ouderdom onzer aarde een belangrijk 

 licht hebben verspreid. Maar toch, met al deze vorderingen in natuur- 

 kundige kennis valt het te betwijfelen, of wij, bewust als we zijn van 

 de beperktheid onzer vermogens , het vraagstuk van den oorsprong of 

 eersten aanvang aller dingen op bevredigender wijs weten op te lossen 

 dan het de Hebreeuwsche schrijver of dichter deed, toen hij schreef: 

 „in den beginne schiep God den hemel en de aarde." 



Nogtans zijn wij hem in wetenschap zeer ver vooruit. Velen mijner 

 lezers zullen zich misschien uit hunne catechisatiejaren nog wel herin- 

 neren, hoe op de vraag des onderwijzers, „wanneer hemel en aarde 

 geschapen werden" — door dezen of genen geantwoord werd : „vóór 

 6000 jaren." Of hoe anderen, voor wie het onderscheid duidelijk ge- 

 worden was tusschen „de wereldschepping in den beginne" en tusschen 

 „de formering onzer aarde", meenden, dat deze laatste vóór omstreeks 

 genoemd tijdperk had plaats gehad. Onder het volk in 't algemeen en 

 zelfs onder meer ontwikkelden en beschaafden is dan ook , op grond 



