304 DE OUDERDOM DEE AAEDE. 



Maar deze uitkomsten omtrent den ouderdom van de jongste formatie 

 der aardkorst en van het menschelijk geslacht staan niet alleen. Zij 

 worden door andere berigten en ontdekkingen bevestigd. Daarvan 

 strekken tot bewijs de Egyptische pyramiden, die trotsche bouwge- 

 vaarten der menschelijke kunst en volharding , stille verblijfplaatsen 

 der dooden , die reeds lang hunne toppen ten hemel verhieven , voordat 

 Israëls volk van eenige beteekenis was geworden , en die dus als zoo 

 vele zwijgende getuigen nog daarstaan van den langen leeftijd, dien 

 het volk van Egypte doorloopen moest om tot zulk eene hoogte van 

 industriële en godsdienstige ontwikkeling te komen, als waarvan de 

 werken hunner eigene handen blijk opleveren. Daarvan getuigen ook 

 de paalwoningen in Zwitserland, die tot nog hooger ouderdom opklim- 

 men en voor het aanwezen spreken van het menschdom in den vóór- 

 geschiedkundigen tijd. Daarvoor pleit mede — gelijk men wil — de 

 tegenwoordigheid van menschelijke overblijfsels onder die van voorwe- 

 reldlijke dieren in de zoogenaamde beenderenholen , en door het vinden 

 van menschelijke kunstvoortbrengsels en zelfs van een menschelijk ge- 

 raamte in aardlagen van hoogen ouderdom ^). 



Al deze geologische onderzoekingen betroffen tot dusver alleen de 

 jongste formatiën, wier ontstaan alleen echter reeds eene tijdruimte 

 eischt van duizende eeuwen, gelijk b.v. volgens den beroemden bisschof 

 sedert de vorming der steenkolen negen millioen jaren zullen verstreken 

 zijn. Den ouderdom echter van den geheelen afgekoelden en afgeplatten 

 aardbol te bepalen was eene onderneming, waaraan zich niemand ge- 

 waagd heeft. En waarlijk , 't mogt eene vermetele taak heeten met 

 zijne berekeningen tot tijden op te klimmen, welke nog ver verwij- 

 derd waren van die , waarin de monsterachtige Ichthyosaurus zijn 

 geweldigen kop uit de golven der zee verhief, en deze oceaanbewoner 

 alleenheerschappij voerde op den nog woesten aardbodem. Wie zou 

 het getal der jaren durven noemen, die voorbijgegaan zijn sedert de 

 eerste vaste lagen zich neerzetten op de jeugdige planeet, toen de 

 Silurische gebergten nog niet geboren waren, toen de steenkolenformatie 

 en de krijtperiode nog in het ondoordringbaar donker eener ver ver- 

 wijderde toekomst bedolven lagen ! 



') Zie hierover onderscheidene opstellen in 't Album der Natuur, jaarg. 1858, bl, 

 33 V.V.; 1860, bl. 22 v.v.; 1862, bl. 97 v.v., bl. 129 v.v. 



