KLEURSYERANDERING RIJ DE GEWASSEN; 



DOOK 



H. C. VAN HALL. 



De kleuren der planten veranderen dikwijls. Yoor sommige is dit zeer 

 bekend , b. v. dat planten , van den invloed van het licht verstoken , 

 bleek blijven ; dat vele vruchten bij rijpwording kleuren ; dat de bladen 

 in het najaar geel, bruin, rood enz. worden, waaraan de zoo prach- 

 tige najaarskleuring van vele onzer boomen is toe te schrijven. Andere 

 kleurveranderingen zijn minder bekend, omdat zij eerst na langer tijds- 

 verloop in het oog vallen. De roggevelden b. v. vertoonen des winters 

 een van de fraaiste tinten van groen , welke wij kennen ; maar zie blad 

 en steng derzelfde planten als zij bloeijen , en de kleur is in eene 

 blaauwachtige of zeegroenachtige veranderd. Des winters zijn koolzaad 

 en het aanverwante aveelzaad zeer gemakkelijk te onderkennen ; daar 

 het eerste blaauwachtig- , het laatste donker-groen is , behalve nog , 

 dat koolzaad onbehaarde , aveelzaad daarentegen behaarde bladen heeft. 

 In den bloeitijd daarentegen hebben beide gelijksoortige , blaauwachtig- 

 groene bladen en zijn zeer moeilijk van elkander te onderscheiden. 



De kleuren der planten zijn lang zoo standvastig niet, als die der 

 dieren ; hetwelk voor een gedeelte daaraan is toe te schrijven , dat de 

 kleur der oppervlakte bij de planten niet bestaat in eene kleuring van 

 de celwanden zelve, uit welke die oppervlakte bestaat, maar afhangt 

 van den inhoud der cellen of eigenlijk van gekleurde deeltjes in het 

 cellensap , welks kleur men door de doorschijnendi* wanden der cellen 

 heen ziet. Eene gekleurde vloeistof heeft natuurlijk eene veel bewege- 

 lijker en veranderlijker kleuring, dan wanneer die kleuring in het vaste 

 weefsel der stof zelve was ingedrongen. Die gekleurde deeltjes heeten 

 bladgroen of chlorophyll en ontbreken in de alleronvolkomenste planten , 



