312 KLEIJES VERANDERING EU DE GEWASSEN. 



ZOO als de zwammen of paddestoelen , en in de korstmossen i^Lichenes) , 

 bij welke laatste men sleclits flaauwe aanduidingen dier kleurstof 

 ontwaart. 



Het bladgroen bestaat uit eene wasachtige zelfstandigheid en uit de 

 eigenlijke kleurende stof. Deze laatste wordt door invloed van bet licht 

 gevormd en verdwijnt langzaam weder als het licht de planten niet 

 meer beschijnt. Dan blijft eene geelachtige kleur over. Doch tot die 

 groene kleurvorming is het noodig dat de plant gezond zij. Yan 

 daar , dat de geelachtige kleur onzer wintergranen of andere gewassen 

 teregt als een teeken hunner ziekelijkheid wordt aangemerkt. In het 

 voorjaar is de kleur der bladen eerst bleek , omdat de bladen dan nog 

 te jong en hierdoor te teeder zijn om hunne volle groene kleur te ont- 

 wikkelen. Men ziet dit vooral als de voorj aars warmte soms plotseling 

 intreedt , zoodat de bladen door de warmte dadelijk uitloopen en den 

 tijd nog niet hebben gehad hunne goede groene kleur te vormen, Yoor 

 eenige jaren las men een berigt uit Noord- Amerika , waar , zoo als men 

 weet , de verandering der saizoenen als het ware zonder eenigen over- 

 gang plaats heeft, dat daar een geheel bosch door spoedig opkomende 

 warmte geheel in het blad was gekomen , maar zich in het eerst bijna 

 geheel wit vertoonde ; welke witte kleur later langzamerhand in eene 

 groene overging, 



EossMassLEK ^) maakt de fraaije opmerking , dat het groen welligt 

 daarom zinnebeeldig de kleur der hoop genoemd wordt, omdat wij 

 telken jare het wederverschijnen van het groen in het voorjaar met 

 hoopvol verlangen te gemoet zien. 



Het is voor de vorming der echte groene kleur wel noodig , dat het 

 licht de plant bereikt , maar het groen kan zich ook plaatsen in deelen 

 der plant, die niet onmiddellijh aan het licht blootgesteld zijn. Als 

 men b. v. de zilverachtige digte opperhuid der takken van den gewonen 

 vlierboom {Samhucus nigra) afschrapt , blijkt dat hieronder eene zeer 

 donkergroen gekleurde schors gevonden wordt. Als men de fraaije oranje- 

 kleurige vruchten van den Papenmuts [Evonymus europaeus) en de 

 daarin bevatte zaden doorsnijdt , vallen de duidelijk groene zaadlobben 

 der kiem , midden tusschen het witte Jciemioit [alhumen) , zeer in het oog. 



Door onmiddellijke inwerking van het licht vormt zich ook wel , of- 



') Für freie Stunden, Preslau , 1868, p. 101. 



