KLEUESYERANDERING BIJ DE GEWASSEN. 313 



schoon zeldzamer , eene groene kleur in deelen , aan welke de groene 

 kleur anders van natuur niet eigen is. Men ziet dit in boven den grond 

 groeijende wortels van Standelkruiden {Orchideën) , soorten van Fothos 

 in onze kassen , Phalangium viviparum enz. RossMassLEE (t. a. pi. , 

 108 — 109) zag op eene tentoonstelling alle de in opene kastjes aan het 

 licht blootgestelde aardappelen groen worden , zoodat men ze voor eene 

 soort van peren zoude hebben kunnen aanzien ; terwijl alle die , welke 

 dieper in de kastjes lagen , hunne natuurlijke geelachtige kleur behou- 

 den hadden. Boven den grond groeijende aardappelen krijgen dikwijls 

 eene groene kleur. Zulke groengekleurde aardappelen zijn , wegens de 

 zich daarin vormende solanine , schadelijk en behooren bij het gereed 

 maken der spijzen weggeworpen te worden. 



De najaarskleuring der bladen staat met hunne afgeleefdheid in dat 

 jaargetijde in verband. De bladen hebben dan door ouderdom , en dus 

 door eene andere soort van ziekelijkheid , de kracht niet meer om de 

 groene kleur te vormen. Yandaar dat bij vele gewassen — in onze 

 tuinen ziet men het vooral duidelijk bij vele Meïaleuca' s en Ifetroside- 

 ros — , de najaarskleuring eene diergelijke is als de kleur van dezelfde 

 bladen bij hun eerste uitkomen aan de jonge takken. De kleuring van 

 afgeleefde of, zoude men ook kunnen zeggen, van rijpe bladen is we- 

 der in de hoofdzaak dezelfde als die der rijp wordende vruchten. De 

 roode , gele of bruine kleur der vruchten is wel dikwijls anders dan de 

 tint der in het najaar gekleurde bladen ; maar beide verschijnselen ko- 

 men overeen in het gemis aan groene kleurstof , niettegenstaande zij aan 

 het licht volkomen waren blootgesteld. Zuiver-groene vruchten zijn 

 betrekkelijk zeldzaam. 



Men ziet ook duidelijke kleursveranderingen bij de hloemen. Niet 

 alleen , dat van vele rood of blaauw of anders gekleurde bloemen ook 

 witte verscheidenheden voorkomen , b. v. bij het Vingerhoedslcruid (Di- 

 gitalis purpiirea) , het esschenhniid (^Dietamniis Fraxinelïa) , Folemonium 

 coeruïeum enz. enz. ; maar ook verandert de kleur van eene en dezelfde 

 bloem naar mate van haar jongeren of ouderen leeftijd. Eene fraaije 

 bij ons op drooge zandgronden niet zelden voorkomende kleine soort van 

 Verg eet-m ij -niet , het gestrelcte Muizenoor {Myosotis stricta) , door het 

 bijna ongesteeld zijn harer bloemen van de andere soorten wel te onder- 

 kennen , heeft bij het uitkomen een wit- gele bloemkroon , die ten laatste 

 eene fraai blaauwe kleur aanneemt. Iets dergelijks heeft plaats bij 



