314 . KLEUESVEEANDEEING BIJ DE GE-WASSEN. 



soorten van Symphytum , Pulmonaria en Anchusa , die tot dezelfde na- 

 tuurlijke afdeeling der Borragineae of Ruwbladigen gerekend worden. 



De in onze tuinen niet zelden voorkomende soorten van Lantana heb- 

 ben eerst of gele bloemen, die in oranje overgaan, of witte, die later 

 rozcnrood worden. De in warme landen voorkomende Hiliscus mutahüis 

 heeft , op een en denzelfden dag, eerst witte, daarna roode en ten laatste 

 paarsche bloemen. Zoo zouden er meer voorbeelden zijn aan te voeren. 



Bonte , vooral bleekgekleurde bladen zijn doorgaans zwakker dan 

 gewone groene. Als men b. v. eenen bonten , bleek gelen ijp heeft en 

 er ontwikkelen zich enkele groene takken tusschen die bleekgele, dan 

 worden de laatste door de groene binnen zeer korten tijd geheel overgroeid. 

 Dat het bonte dikwijls ziekelijk is , bleek mij vóór eenige jaren op 

 merkwaardige wijze bij eenen krachtigen gezonden ijpenboom , welken 

 ik van boven afgezaagd en volgens de handelwijze van eoucheeie met 

 brandig houtzuur ijzer doortrokken had. Deze boom , die in den grond 

 was blijven staan , liep het volgend jaar weder uit , maar geheel met 

 geelbont blad. 



Scheikundige invloeden kunnen ook, door veranderingen in de sappen 

 der planten te weeg te brengen , hare kleur veranderen. Bekend is de 

 blaauwe kleuring der anders rozènroode bloemen van de Hortensia , door 

 bijvoeging van ijzer in den bodem. Kleursveranderingen zijn ook bij 

 andere planten waargenomen ten gevolge der verschillende gronden , 

 waar zij op groeijen. * 



De kleuren der planten kunnen ook nog van andere oorzaken afhan- 

 gen als van de veranderingen binnen in het sap der cellen ; b. v. van 

 de aanwezigheid van haren , hetwelk dagelijks gezien wordt , het dui- 

 delijkst vooral bij de Platanen , aan welke de digtbchaarde bladen van 

 het St.-Janslot in Julij zich voordoen als witte plekken tusschen het 

 overige donker groene loof. Als bij den uitgroei dezer jeugdige bladen 

 de haren uiteen wijken en alzoo minder in het oog vallen of ten laatste 

 weder geheel afvallen , wordt ook het blad weder groen. 



Tot dezelfde oorzaak van kleursverandering behooren ook de eerst 

 witte , dan gele of bruine plekken op het ondervlak der bladen van 

 den Walnoot {Juglans regio) , den linde , den wijnstok enz. , welke ge- 

 kleurde plekken vroeger, als soorten van JSrinewn, tot een afzonderlijk 

 plantengeslacht onder de zwammen gebragt werden ; doch welke later 

 gebleken zijn eenvoudig ophoopingen te zijn van uit de ondervlakte der 

 bladen uitgroei] ende haren. 



