322 DE HONDERDSTE PLANETOÏDE. 



hij ze in het eerst ook voor eene komeet houden , spoedig werd hij door 

 voortgezette waarneming overtuigd , dat het door hem ontdekte hemel- 

 ligchaam niets anders dan eene planeet kon zijn. 



Zoo was dan nu de lang gezochte planeet gevonden en de opene 

 ruimte in het zonnestelsel aangevuld. De sterrekunde had een triomf 

 behaald , zoo als later , toen leveeeiee buiten de baan van Uranus de 

 planeet IS'eptunus reeds aanwees , eer zij nog door galle was gevonden. 

 De nieuw ontdekte planeet verkreeg den naam van Ceres. 



Men kon zich echter niet ontveinzen , dat de nieuw ontdekte planeet 

 in het geheel niet aan de verwachting beantwoordde , die men van haar 

 had gekoesterd. Zij schitterde als een zeer flaauwe ster aan den hemel. 

 Zij moest een ligchaam van zeer geringen omvang zijn , in het geheel 

 niet te vergelijken met Mars en Jupiter , hare naburen. Heeschell 

 durfde haar slechts eene middellijn van 35 geogr. mijlen toekennen , en 

 dan zou zij meer dan 100000 malen kleiner dan onze aarde zijn. En 

 zulk een ligchaampje zou het eenige zijn, dat in de verbazende ruimte 

 tusschen Mars en Jupiter zweefde ! 



Men werd spoedig tot een ander inzigt gebragt , want reeds den 28sten 

 Maart 1802 ontdekte olbees te Bremen de planeet Pallas; den Isten 

 September van dat jaar vond haedijs'g te Lilienthal de planeet Juno en 

 den 29sten Maart 1807 olbees wederom eene, die hij Yesta noemde. 



Nu men eenmaal in betrekkelijk korten tijd vier planeten , maar alle 

 van zeer kleinen omvang , in deze streek des hemels ontdekt had , 

 moest men wel tot de overtuiging komen , dat er nog vele andere tot 

 deze groep van kleine planeten zouden behooren. Het is vreemd , dat 

 er acht en dertig jaren verliepen , eer weder eene nieuwe planeet in 

 deze streek des hemels werd ontdekt. Het is wel zoo , dat de sterre- 

 kaarten , die men gebruikte , zeer verre in volledigheid moesten onderdoen 

 voor die , welke thans den sterrekundigen ten dienste staan. Het is 

 bekend , dat ook de werktuigen , waardoor men kleine hemelligchamen 

 opspoort , sedert dien tijd veel verbeterd zijn. Maar als men in aanmer- 

 king neemt , dat men nu toch eenmaal op weg was om dat gedeelte des 

 hemels te doorvorschen , dan wekt het bevreemding , dat geen sterre- 

 kundige in een zoo lang tijdsverloop op dat terrein eenig nieuw ligchaam 

 heeft ontdekt. 



Het was eerst den 8sten December 1845, dat hencke, postmeester 

 te Driesen , wederom eene kleine planeet ontdekte , aan welke hij den 



