324 DE HONDERDSTE PLANETOÏDE. 



De eer der eerste vinding zal dan aan professor wilson in Mitchigan 

 toekomen. Hij is het , die liet eerste honderdtal kleine planeten tus- 

 sohen Mars en Jupiter heeft gesloten. 



"Wij achten het niet ongepast de aandacht onzer lezers bij de ont- 

 dekking dier honderdste planetoïde nog eenige oogenblikken nader te 

 bepalen. 



Zal deze honderdste planeet de laatste zijn , die door de waarnemin- 

 gen der sterrekiindigen aan het licht gebragt zal worden ? Voorzeker 

 neen! Als van 1845 tot 1868, dus in een betrekkelijk kort tijdsbe- 

 stek van 23 jaren, 96 planeten in de ruimte tusschen Mars en Jupiter 

 zijn opgespoord, dan is het zeker niet te bepalen, tot welk een getal 

 de som dier kleine planeten in volgende jaren gebragt zal worden. JS^a 

 de ontdekking van de 100ste planetoïde zijn er reeds weder twee nieuwe 

 aan toegevoegd. James watson te Ann Arbor ontdekte den loden 

 Augustus de lOlste planeet dezer groep, en eene week later, den 

 22sten Augustus , werd door petees te New- York de 102de aan het licht 

 gebragt. En dit getal zal zeker niet op het cijfer blijven, 'twelk het 

 thans reeds bereikt heeft. 



De hulpmiddelen , die den sterrekundige bij het onderzoek van de 

 diepten des hemels ten dienste staan, zijn belangrijk toegenomen. Eene 

 planeet uit die groep onderscheidt zich volstrekt niet door hare gedaante 

 of lichtgians van andere vaste sterren. Zij vertoont zich als een flaauw 

 lichtend puntje , zoo als de sterren van geringe grootte. Hoe zal nu 

 de astronoom onder die verbijsterende menigte van vaste sterren uitvin- 

 den , welke van die lichtende punten tot de zich bewegende en ver- 

 plaatsende ligchamen behooren ? Om dit met eenige zekerheid te kunnen 

 doen, heeft hij sterrekaarten noodig , waarop alle vaste sterren met de 

 meeste naauwkeurigheid zijn aangeteekend. Ontdekt hij nu bij zijne 

 doorvorsching van het hcmelruim een lichtend stipje , groot genoeg 

 om naar den vastgestelden maatstaf op zijne kaart aangeduid te zijn, 

 en vindt hij op zijne kaart op die plaats eene ledige ruimte , dan zal 

 een van tweeën het geval zijn : hij heeft of eene vaste ster gevonden , 

 die op zijne sterrekaart is overgeslagen , of een zich bewegend hemel- 

 ligchaam. En als hij nu bij voortgezette waarneming het opgemerkte 

 lichtpuntje in het hemelruim zich ziet verplaatsen , dan is hij verze- 

 kerd , dat hij geen vaste ster , maar of een planeet of een komeet 

 voor zich heeft. 



