334 lESSEL. 



en eiken als zeldzame , zonderlinge planten , wier afkomst hem een 

 raadsel is. 



Dat leeren ons de eilanden en hun plantenkleed. 



Menigeen gevoelt een zekere huivering , als hij hoort gewagen van 

 de eilanden , die de noordelijke grens van ons land uitmaken en acht 

 ze niet veel meer dan barre , onherbergzame zandbanken te midden van 

 een onstuimige en gevaarlijke zee. Hunne namen worden op alle scho- 

 len , gelijk zoovele namen , van buiten geleerd ; men ziet ze op de kaart, 

 en daarbij bepaalt zich alles wat men van hen weet. "Weinigen komen 

 er toe , die eilanden te bezoeken , en die weinigen hebben doorgaans 

 gansch andere bedoelingen dan natuurstudie. Hun oppervlakkige be- 

 schrijvingen schrikken den weetgierige af, en zoo blijven die zoo hoogst 

 merkwaardige plekjes van ons land onbezocht en ongekend. 



Bij mijzelven was er zelfs eenige geestkracht noodig om tot het bezoek 

 van die streken te besluiten ; ik had mij Tessel en "Wieringen steeds 

 voorgesteld als arme , verlatene stukjes van IS'oord-Holland , in denzelf- 

 den geest als de Waterlandsche dorpen , vlak , prozaïsch , boomloos en 

 even als deze zeer arm aan planten. Maar het heeft mij niet berouwd 

 eindelijk het vooroordeel op zijde te zetten. Tessel alleen heeft mij 

 zooveel te doen gegeven , dat het bezoek der andere eilanden tot eene 

 volgende gelegenheid is moeten uitgesteld worden. 



Als wij van den vuurtoren van Kijkduin noordwaarts zien , dan be- 

 looft de vlakke streep, die ons als het eiland Tessel wordt aangewezen, 

 niet veel bijzonders. Hier en daar een dorpstorentje ; ten westen een 

 blinkende zandbank (de Hors) , een witte streep door de branding ge- 

 vormd , een graauwe , waterachtige , schielijk veranderende lucht , de 

 woeste , slingerende vlugt der zeemeeuwen , de onstuimige zee , dat 

 alles werkt vreemd op ons als wij gewoonlijk ons leven doorbrengen 

 te midden van het geboomte en de kalme weilanden. 



C^st Ie premier paH qui coute. En als wij eenmaal op zee zijn , dan 

 ontwaakt het Nederlandsch vrijheidsgevoel , dan leeren wij , dat gindsche 

 kalme toestand niet bij uitsluiting nationaal is , dat de aanleg tot het zeele- 

 ven nog altijd in ons Nederlanders sluimert , dat niet ten onregte onze 

 verre voorvaderen de zee als eene uiting der goddelijke magt vereerden. 



liceds de naam van de sierlijke stoomboot , die ons overvoerde , 



