10 ALBUM DER NATUUR. 



Miocene flora der poolstreken. — Men weet, dat oswald heer zich de 

 van verschillende Noordpool-reizen medegebragte fossile schatten heeft 

 ten nutte gemaakt en dat de vrucht daarvan is een uitvoerig werk , het- 

 welk in 1867 te Zurich verschenen is. Aan eene mededeeling over het- 

 zelfde onderwerp , door heui gedaan in de vergadering van Zwitsersche 

 natuuronderzoekers te Rheinfelden en geplaatst in de B'hliotheque univ. 

 Arch. génér., 1867, p. 218, ontleenen wij het volgende daaromtrent: 



De thans bekende fossile arctische fauna telt 162 soorten , waarvan 

 slechts 18 Cryptogamen zijn. Daaronder behooren 9 varens. Onder de 

 Phanerogamen zijn 31 Coniferen , 99 Dicotyledonen en 14 Monocotyledonen. 

 Daaronder waren 78 boomen en 50 struiken , dus in het geheel 128 hout- 

 achtige planten. 



Onder de Coniferen zijn de merkwaardigste : Pinus Mac Clurü , van 

 Banks-land , na overeenstemmende met de tegenwoordig levende Pinus alha 

 van Canada , en Sequoia Langsdorfii , die in het noorden van Groenland 

 geheele bosschen vormde en zeer naderde tot S. sempervirens. 



Andere boomen zijn Fagus Deucalionis , zeer nabij komende aan onze 

 gewone beuk , F. sylvatica , eenige soorten van Quercus , Platanus , Popu- 

 lus, Liriodendron , Acer, Prunus, Magnolia, Coryius , alle geslachten, die 

 door meer of min verwante soorten thans zuidelijker vertegenwoordigd 

 worden ; voorts ook een vermoedelijk tot de Laurineën behoorende boom , 

 Daphnogene Kanii , en vier Proteaceën , van de geslachten Macclintockia 

 en Hükea. 



Meer struikachtigo gewassen behooren tot de geslachten Rhamnus , 

 Cornus , Ilex , Crafaegus , Myrica , Hedera enz. 



Al deze planten zijn afkomstig van breedten tusschen 70' en 79'. Heer 

 toont uitvoerig aan , dat zij naar hare tegenwoordige vindplaatsen niet 

 door zeestroomen kunnen gebragt zijn. Hij beroept zich daartoe op de 

 volkomen bewaring der bladeren , dikwijls van knoppen , van zaden , bes- 

 vormige vruchten, als ook op de aanwezigheid van fossile insekten tus- 

 schen de overblijfels. 



Uit eene vergelijking met de temperaturen der landen , waar tegenwoor- 

 dig dergelijke planten groeijen , besluit hij , dat in de miocene periode de 

 gemiddelde jaarlijksche temperatuur , op Spitsbergen b.v. op 79' N. B. , 

 5', 5 C. moet bedragen hebben, en voor eiken breedtegraad zuidelyker een 

 halve graad meer. 



Vervolgens bespreekt hij de verschillende theorien , die zijn uitgedacht 

 om rekenschap te geven van deze hoogere temperatuur der poolstreken in 

 dit tijdvak. Eene andere verdeeling van land en water is op zich zelve 

 niet voldoende haar te verklaren. Men kan de veranderingen in de excen- 



