30 AiBUM DER NATÜUE. 



Naar zijne inrigting zou men dit een atmospherisch gaswerktuig kunnen 

 noemen. In een vertikaal geplaatsten cylinder is een zuiger beweegbaar ; 

 door de ontploffing van een mengsel van lichtgas en dampkringlucht onder 

 dien zuiger wordt deze naar boven gedreven. Boven aangekomen , daalt hij 

 weder door zijn eigen gewigt en door de drukking van den dampkring , 

 welke nu grooter is dan die van het zich middelerwijl verkoelende mengsel 

 van voornamelijk stikstof en waterdamp , dat in den cylinder is achterge- 

 bleven en dat bij het eind van den dalenden zuigerslag daaruit gedreven 

 wordt. Bij de opstijging is de getande zuigerstang geheel vrij; eerst bij 

 het dalen grijpt zij in een rondsel , dat op de spil van het vliegwiel is ge- 

 plaatst en doet dit draaijen. De ontploffing dient dus tot niets anders 

 dan om aan den zuiger een arbeidsvermogen van beweging mede te deelen 

 door den arbeid , die aan de beweging , tegen de zwaartekracht en tegen 

 de dampkringdrukking in wordt besteed , welk arbeidsvermogen bij het 

 dalen op de spil wordt overgebragt. 



De zoo gunstige uitkomst betrekkelijk het gasverbruik wordt door tkesca 

 verklaard voornamelijk uit de omstandigheid , dat in de vroegere meestal 

 bij het laatste deel van eiken zuigerslag een verbruik van arbeidsvermo- 

 gen plaats vindt, omdat de drukking van het eerst zeer heete gasmengsel 

 dan door verkoeling en uitzetting minder is geworden dan die van den 

 dampkring. Dit kan hier niet plaats hebben , daar de zuiger niet aan eene 

 bepaalde lengte van zuigerslag gebonden is. 



De machine leverde bijna een halve paardenkracht. De zuiger heeft een 

 middellijn van 15 centimeters. Een calorie , door de verbranding van het 

 gas ontwikkeld , gaf een beschikbaren arbeid van 36 kilogrammeters. Dit , 

 zegt TRESCA , is zooveel als men verkrijgt van het beste stoomwerktuig. 



Ln. 



Dentiti^ der marsupialia. — W. n. flower heeft de opvolging der tanden 

 b^ de Buideldieren onderzocht en bevonden , dat b^ alle familiën dier 

 orde of liever onderklasse {Macropodidae , Phalangistidae , Peramelidae , 

 Didelphidae , Dasyuridae , Phascolomyidoé) de tanden geene andere tanden 

 verdringen en opvolgen , met uitzondering van een enkele tand aan weers- 

 zijden in elke kaak. Die tand is altijd de achterste der valsche maaltan- 

 den en wordt voorafgegaan door een tand , die in meer of mindere mate 

 de kenmerken van een waren maaltand bezit. Het uitvallen van dezen 

 eersten tand en het verschijnen van zijn opvolger geschieden in de ver- 

 schillende geslachten op verschillenden tijd. Bij eenigen , als Hypslprym- 

 nus , is het een van de laatste , bij anderen , als Thylacinus en waarschijn- 

 lyk Phüscolomys , een van de vroegere verschijnselen der ontwikkeling. 



