38 ALBUM DE» NATUUR. 



Een nieuw muziekinstrument. — In een opstel , voorkomende in Cosmos 

 van den 28sten Maarfc 1.1. , bl. 14 , herinnert daguin aan eene vroegere 

 mededeeling van hem aan de Académie des sciences , waarbij hij , onder den 

 naam van Cornet analyseur , een toestel had beschreven , welke zich van 

 een resonnator van helmholtz alleen onderscheidt door dat men de lengte 

 der daarin trillende luchtkolom , dus den toon , die daardoor wordt ver- 

 sterkt , gemakkelijk kan veranderen , terwijl men den toestel aan het 

 oor blijft houden. Dit geschiedt door het min of meer in of uitschiiiven 

 van de buizen , waaruit de toestel bestaat. Hierdoor onderzocht , bl^kt 

 elk eenigzins luid geraas of gedruisch , zooals het suizen van den wind of 

 van stroomend water, uit een onnoemelijk aantal verschillende toonen te 

 bestaan , die tusschen twee vrij ver uiteenliggende hoogtegrenzen zijn be- 

 grepen. Zulk een gedruisch verhoudt zich dus tot een enkelvoudigen 

 toon , zoo als wit tegenover homogeen licht : even als het witte licht be- 

 staat het uit een mengsel van trillingen van allerlei binnen twee bepaalde 

 grenzen mogelijke golflengten. 



De voortzettingen van deze onderzoekingen heeft nu daguin geleid tot 

 het doen vervaardigen van een ander instrument , dat zich van het vorige 

 onderscheidt door dat het op eene andere wijze voor verschillende toonen 

 kan gesteld worden en wel op dezelfde wijze , waarop in vele blaasinstru- 

 menten eene luchtkolom van veranderlijke lengte wordt geschikt gemaakt 

 tot het voortbrengen van eene groote reeks van verschillende toonen. 

 Het bestaat nu uit eene vrij lange buis , aan het eene eind vernaauwd , 

 zoodat dit eind in den uitwendigen gehoorgang kan worden geplaatst en 

 aan het andere eind trompetvormig verwijd. In den wand van de buis 

 zijn gaten geboord op verschillende afstanden der uiteinden , die geopend 

 en gesloten kunnen worden , regtstreeks door de vingers of met behulp 

 van kleppen. De afstanden dezer gaten zijn nu , even als in eene fluit of 

 klarinet , zoo gekozen , dat het beurtelings openen of sluiten van de eene 

 en de andere daarvan de luchtkolom geschikt maakt tot het door hare 

 trillingen voortbrengen van den eenen of den anderen toon. Die toon , 

 of een harer harmonische boventoonen, wordt dan ook gehoord, wanneer 

 men , de gaten onveranderd latende , in plaats van de vernaauwing aan 

 het eene uiteinde der buis een bekertje aanzet en daarin met trillende 

 lippen blaast , zoo als bij het bespelen van een waldhoorn of trompet. 



Gesteld nu , dat men zulk een toestel aan het oor houde , terwgl een 

 gedruisch , een toonmengsel als boven is aangeduid , in de nabijheid weer- 

 klinkt. Voor welken toon men nu , door een geschikte keus bij het openen 

 en sluiten der gaten , het werktuig ook stelle , altijd zal deze uit het 

 mengsel worden »keraus gehort ," zoo als helmholtz dit zeer plastisch uit- 



