WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 48 



derhalve met stikstof, phospborus , borium, arsenicum, antimonium en 

 bismutli in eene groep moet vereenigd worden. Hg. 



Vorming van groote zoiltlagen. — Hoe zulks in vroegeren tijd geschied 

 is , wordt opgehelderd door hetgeen thans nog plaats grijpt in het meer 

 Kara Bogas , dat in de nabijheid der Kaspische zee is gelegen en daarmede 

 door een kanaal van een paar honderd voet breedte en vijf voet diepte 

 in verband staat. 



De Kara Bogas is zeer blootgesteld aan de uitdroogende noorde- en 

 oostewinden. Zijn water verdampt snel, maar wordt telkens weder aan- 

 gevuld door dat der Kaspische zee. Deze uitdamping en aanvulling gaat 

 zoo snel voort, dat in het genoemde kanaal steeds een sterke stroom 

 heerscht. Naar de aldus overgaande hoeveelheid water , dat 34- proc. zout 

 opgelost houdt , heeft men geschat , dat dagelijks 60,000 centenaars nieuw 

 zout naar deze reusachtige uitdampingspan oveigaan; dit bedraagt in het 

 jaar 22,000,000 centenaars. Bij zulk een toevoer moet zich ten slotte het 

 gehecle meer met uitgescheiden vast zout vullen , dat dan ook reeds in 

 onbekende dikte den bodem van de Kara Bogas vormt , terwijl de geheele 

 omgeving zoo doortrokken van zout is , dat geen spoor van dierlijk of 

 plantaardig leven daar bestaan kan. {Polyt. Journ. , 1868 , p. 265). 



Hg. 



Mollusken van het eocene tijdperk. — Het is bekend , dat vele zoophage 

 weekdieren , zooals Murex , Fusus , Purpura enz. , de gewoonte hebben 

 van met hunne met scherpe stekeltjes bezette tong gaten in de schelp 

 van andere weekdieren te boren. Reeds lang kent men de boorgaten van 

 Murex erinaceus aan de oesters van westelijk Frankrijk en van Fusus cine- 

 rciis aan de oesters van Amerika. Zulke zoophage soorten maken gewoonlijk 

 slechts een of twee gaten , maar altijd op zulke plaatsen , waar zij de ge- 

 wigtigste ingewanden van het dier bereiken kunnen. 



FiscHER heeft de opmerking gemaakt, dat de schelpen in de eocene 

 lagen (grofkalk enz.) het bewijs leveren , dat in het eocene tijdperk het- 

 zelfde op groote schaal plaats greep. Toen leefden talrijke zoophage 

 soorten , die in eene noodwendige verhouding stonden tot andere phyto- 

 phage soorten {Turritelta ^ Scalaria , Rissoa, Cerithium enz.), waarmede zij 

 zich voedden. Echter spaarden de zoophagen elkander onderling niet , 

 gelijk exemplaren van Natlca , Voluta , Murex enz. uit den grofkalk be- 

 wijzen. SomnJge soorten zijn zoo veelvuldig doorboord , dat het bijna 

 eene zeldzaamheid is ondoorboorde voorwerpen te vinden. Zoo vindt men 

 bij Turritella multisulcata bijna altijd een boorgat aan de negende of tiende 



