WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 51 



hemiëdrisclie kristallen van tweederlei gedaante. Een dezer stoffen is de 

 mierenzure strontiana. Geenez heeft eene oververzadigde oplossing daarvan 

 bereid door eene bij de gewone temperatuur verzadigde oplossing eenigen 

 tijd in een kolf te doen koken. Brengt men nu vervolgens in de oplos- 

 sing een regts hemiëdrisch kristal derzelfde stof, dan vormen zich alleen 

 regts hemiëdrische kristallen. Een links hemiëdrisch kristal in de oplos- 

 sing gebragt doet daarentegen alleen links hemiëdrische kristallen zich 

 afzetten. Door het overblijvende verder te verdampen , kan men op gelijke 

 wgze naar willekeur enkel regts of enkel links hemiëdrische kristallen 

 doen ontstaan. (V Institut , 1868, p. 156). Hg. 



Het anatomisch maaksel der zenuwknoopen als oorzaak der reflex-werkin- 

 gen bij Cephalopoden. — Chéron heeft bevonden , dat de mantel-ganglia 

 der Cephalopoden , bepaaldelijk van Sepia , alleen unipolaire zenuwcellen 

 bevatten en dat daarentegen in de arm-ganglia , behalve unipolaire , ook 

 multipolaire zenuwcellen voorkomen. Dit verschil in maaksel houdt ge- 

 lijken tred met een physiologisch verschil. Wanneer de zenuwtakken , 

 die uit de mantelganglia komen, geprikkeld worden, ontstaat er geen 

 spoor van refiexwerking. Het tegenovergestelde heeft plaats bij de arm- 

 zenuwen. Het is voldoende de armen te knijpen om daarin bewegingen 

 te doen ontstaan , terwijl zich in de huid het door de chromatophoren ver- 

 oorzaakte kleurenspel vertoont. Deze bewegingen en kleursveranderingen 

 grijpen ook nog plaats , nadat de armen van het ligchaam gescheiden zijn. 

 De armganglia zijn dus de zitplaatsen van reflexwerkingen en het schijnt 

 inderdaad , dat deze alleen daar ontstaan kunnen , waar in de ganglia 

 multipolaire cellen aanwezig zijn. (Revue des cours scientifiuqes , 9 Mai 

 1868, p. 376). Hg. 



Vulling der spiraalvaten met cellen. — Het verschijnsel , dat de vaten op 

 eeuen zekeren leeftijd dikwijls zich met cellen vullen, heeft aanleiding 

 gegeven tot verschillende verklaringen. Tot voor korten tijd nam men 

 vrij algemeen die aan, welke in 1842 door schleiden [Grundzüge , I, p. 

 219) en in 1845 door »eenen ongenoemden" {Bot. Zeit. , 1845, p. 225) was 

 gegeven , dat namelijk een gedeelte der wand van de naburige cellen door 

 de stippelopeningen heen in het vat dringt en daar voortwoekert. Onlangs 

 echter is böhm (Sitzungsber. d. k. Akad. , Iste Abth. , Bd. LV) daartegen 

 opgekomen. Zijne onderzoekingen hadden hem geleerd , dat in afgesneden 

 takken van houtplanten de vaten zich zoo spoedig met cellen vullen, dat 

 zij daardoor binnen korten tijd geheel verstopt raken. Het verschijnsel 

 zelf verklaarde hij als niet voortgebragt door een naar binnen woekeren 



